Ciężką pracą

Do przodu, w pocie czoła, iść
I choć dookoła szara pustynia
Kamienie i piasek lśniący złoto
W pocie czoła, ciężką pracą do przodu
Do przodu pomału iść

Ręce wyciągnięte w moją stroną
Jak liany wrogie oplatajÄ… duszÄ™
I duszÄ… niczym stryczek, gruby
Sznur przeznaczony dla bandyty

Choćby na klęczkach, pomału do przodu trzeba iść

Ile jeszcze wiary, ile sił na kolejny dzień?
I młotem waląc, uderzając w ziemię łopatą
Silniejszy na sam szczyt będę szedł.
I wiatr i deszcz nie powstrzyma ducha
I ludzie choć nogi podkładają są jak puch

By szczyty gór najwyższych osiągnąć,
By na pustyni spokojnie móc spać
Ciężką pracą, co unosi duszę do przodu będę szedł
Niestrudzony

Ocena: 4.25
Liczba komentarzy: 3    
Data dodania: 31.12.2008r.

aubrey 01 01 2009 (00:54:45)

Emocje sÄ…. Jak dla mnie na 4.

Dawied 31 12 2008 (23:57:23)

Nie czuć tego, że ciężko pracą jestem wstanie coś osiągnac? Szkoda...

Wrzos 31 12 2008 (22:38:59)

Zachwyt przeszedł. Prostota mnie dobiła. W powyższym wierszu występują marne porównania, które czytelnik sam potrafi odtworzyć w swojej głowie. Poza tym nie przemawia do mnie, nie wierzę, że poświęcisz swój trud na nowe doświadczenia. Zbyt mocno tego nie uzasadniłeś, nie czuję tego: 3.