Cierpliwość do duszy

Cierpliwość, kochanie
za mgłą srebrzyście zimną góry
wdech i wydech
cierpliwości się uczę
o czwartej nad ranem
oczekujÄ™ na Ciebie
uczysz mnie żyć

dlaczego pana tu nie ma?
siedzielibyśmy sobie razem
przytuleni duszami

pokaż mi świat całym sobą
co ty widzisz w tym pięknym świcie?
co widzisz we mnie?
to co wszyscy?
Å‚adne oczka?
chce zobaczyć twą duszę
którą tak starannie pieczętujesz w szufladzie
a ja jestem spragniona twych słów
cierpliwości, cierpliwości

będę cierpliwa
mam tylko jedną prośbę

czy ty też mógłbyś być cierpliwy
wobec mojej duszy?

Ocena: 5
Liczba komentarzy: 3    
Data dodania: 27.05.2009r.

Zuanshie 08 08 2009 (00:12:02)

Mam ewidentną słabość do wierszy tego rodzaju. Ale przejdźmy do rzeczy. Jestem mile zaskoczona. Utwór do mnie trafił. Czytało się go lekko i przyjemnie. Brawo! ;)

saviolka 28 05 2009 (13:57:55)

Użytkownik ocenił pracę na 5
oj ma to coś w sobie... dlatego warto przeczytać...:) ode mnie 5:)

skandalistka 27 05 2009 (16:33:38)

Jak zauważyłam, że to wiersz o miłości to od razu się zniechęciłam. Jednak po przeczytaniu Twojego wiersza uśmiechnęłam się. Może temat oklepany, banalny i w nienaturalny dla mnie sposób przedstawiony, ale mimo wszystko mi się podoba. Powiem - ma w sobie to coś. ;)