Ciepły Ogród

Spokojny dzień lecz nastrój ponury,
Chodź jeszcze czas do słońca zachodu,
Nad ziemią kłębią się ciemne chmury,
Zabieram Was teraz do mego ogrodu.

Od wejścia przy bramie witają nas kwiaty,
Natychmiast w sercu siÄ™ jawi pokusa,
Gdy stają przed tobą przepiękne rabaty,
Z których bije blaskiem fiolet krokusa.

Po lewej rozkwita konwalia biała,
Jej dzwonki delikatnie na wietrze siÄ™ chwiejÄ…,
Jak ślicznie wygląda, bo smukła jest cała,
I świat się pokrywa ogromną nadzieją.

Gdzieś głębiej i dalej coś jeszcze jest skryte,
To fiołek za trawą cichutko się chowa,
A obok zawilec czaruje błękitem,
Ten widok przyćmiewa już wszystkie słowa.

Na końcu jeziorko powstało niewielkie,
Cudowna lilia tam sobie pływa,
Co piękno przebija urodą dziś wszelkie,
Bo biel aksamitne płatki okrywa.

Pomimo ciągłego za oknem chłodu,
To warto poczuć ciepło przyrody,
I wracać często do tego ogrodu,
Bo sÄ… ku temu istotne powody

Ocena: 4.333
Liczba komentarzy: 4    
Data dodania: 23.12.2008r.

_joasia_r 30 12 2008 (10:18:43)

Nie wiem co powiedzieć. Ten wiersz jest po prostu cudowny. Gdy go czytałam czułam się tak jakbym była w tym ogrodzie. Nie wiem co dodać mogę więcej.

Astralka 24 12 2008 (01:59:37)

A ja właśnie dziś rano czytałam wiersz o przyrodzie, bajeczny wręcz. Natomiast ten, niestety w ogóle do mnie nie trafia, nie przykuwa mojej uwagi..i jednak dużo mi w nim brakuje.

MGryglicki 23 12 2008 (13:24:03)

troszkę przerost formy nad treścią. Nie przykuwa uwagi, jak napisała Arv. Ale i tak mi się podoba.

Arvena 23 12 2008 (12:46:25)

Dawno nie czytałam wiersza o przyrodzie. Poprawny ale brak mu czegoś co przykuwa uwagę.