Zaloguj się lub zarejestruj
aby móc skorzystać z wszystkich dobroci tego serwisu...

Regulamin

Nie masz konta? Zarejestruj się! Nazwa użytkownika: E-mail:

Pseudonim: DonVendetta
Imię: Dawid
O sobie: "My ludzie umieramy na samą myśl o miłościach, które przepadły na zawsze, o chwilach które mogłyby być piękne a nie były, o skarbach, które mogłyby być odkryte, ale pozostały na zawsze niewidoczne pod piaskami. Obawiamy się sięgać po swoje największe marzenia, ponieważ wydaje nam się, że nie jesteśmy ich godni, lub że nigdy nam się to nie uda. "

Napisanych prac:
- wiersze: 17
- recenzje: 4
- wywiady: 1

Średnia ocen: 4.5
Użytkownik uzyskał: 75 komentarzy

Najlepiej oceniane prace:
"Rzeczywistość" 17.11.2009
"Obłędne dni" 09.12.2010
"Powrót" 29.05.2009
"Words" 01.02.2009
"Chcę" 11.07.2009

Inne prace tego autora:
"Words" 01.02.2009
"Panienka" 10.09.2009
"Złoty obol" 01.02.2009
"Wspomnienia" 21.10.2009
"Korytarz" 01.02.2009

Najlepiej ocenione wiersze (30 dni):
"Styks" - dusfluran - 6
"Próg" - Zoso - 6
"Medulla oblongata - core..." - quovadis - 6
"Kocham cię za ścianą" - .moniaa. - 6
"Białe Wargi" - Zoso - 6

Najnowsze wiersze (wszystkie):
"Kiedy" - Potwór_spod_łóżka
"Niebiesko-żółta flaga" - pisarkownica
"Nadchodzi cisza" - Dawied
"Tylko jeden świt" - Szary sweter
"Jeleń" - Marionetka
"Styks" - dusfluran
"Jądro pionierowe" - TheAnka
"*** (My-)" - Eska-floreska
"Genus" - odzawsze
"Zaproszenie" - Potwór_spod_łóżka

Cel

Będąc kim jestem
Stałem się nikim
Kroczący krokiem ciężkim
Po pustyni mentalności

Uparcie dążę do celu
Do celu niewidocznego
Dla oczu rzeczywistości
Dla mych oczu marzeń

Kroczę spragniony
Kropli towarzystwa
Kroczę z pochyloną głową
Nie dla pokory
Lecz by piach trudu
Nie sypał już w oczy

Słońce pesymizmu
Wyciska ze mnie
Ostatnie już poty
Nadziei

Z plecakiem cieżkich
Myśli
Gnam dalej do przodu
Mimo zmęczenia
Mimo piachu
Dążę do niewidocznego
Celu ostatkiem sił wiary

Wiary w siebie samego

Ocena: 4
Liczba komentarzy: 2
Data dodania: 01.01.2010r.

Ilveran 01 01 2010 (23:06:43)

Zaczęłabym bez tego "cel" na początku. Ogólnie wiersz zrobił na mnie dobre wrażenie. Prosty, ale jednak podciągnąłeś stylem i wyszło niebanalnie. Najważniejsze, że mogłam odczuć emocje targające podmiotem lirycznym. Przy drugim podejściu spodobał mi się baardzo. Naprawdę jestem pod wrażeniem. Ta wytrwałość... jedynie niezbyt podoba mi się przerzutnia tutaj: "Dążę do niewidocznego Celu ostatkiem sił wiary". Wybiła mnie lekko z rytmu. Całość oceniam pozytywnie.

Imbir 01 01 2010 (22:19:40)

Użytkownik ocenił pracę na 4
Na pierwszy rzut oka widać, że podmiot liryczny zmaga się z wyzwaniem, jakim jest dla niego życie. Musi przeciwstawić się przeciwnościom, musi podejmować decyzje, i wziąć na siebie spory krzyż. Ma również świadomość, że nikt mu w tej życiowej walce nie pomoże, i tylko walcząc sam jest w stanie osiągnąć samozadowolenie i szczęście. Ujmujesz tą historię w sposób prosty i łatwy, a jednak pełen emocji, uczuć i miejsc do namysłu. I choć język nie należy do najbardziej wyszukanych, to pracę czyta się lekko. Jedyne czego mi brakuje - zdecydowania. 4 z plusem.

Musisz się zalogować aby móc pisać komentarze.

Statystyki: Wiersze: 7862 | Artykuły: 264 | Recenzje: 234 | Proza: 1645 | Wywiady: 50 | Komentarze: 46587 | Użytkownicy: 3567
Online(61): 47 gości i 14 zarejestrowanych: Salem_de_Lincourt, dezerter89, Pawlak, .moniaa., exother, Darksio, utopistka, Kamil M. Jaszczak, Ilveran, Mii, odzawsze, van Hellsing, Wojtex81, Kevincio

Strona Główna - Wiersze - Cel

Cel