z taką łatwością utworzyliśmy sieci
wzajemnych współuzależnień
zapominając że za szybko skonsumowane szczęście
na długo pozostawi w nas nieodparte wrażenie pustki
zostało po tobie tak wiele
twój oddech na policzku i fragmenty dotyku w moich włosach
niesamowite jak czyste szaleństwo potrafi
wyostrzyć ci rysy twarzy
kazać komuś chwytać chwilę nigdy
nie było rozsądnym posunięciem
doszukujesz się sensu w niedorzecznościach naszych losów
nie mogąc uwierzyć, że jego brak wcale nie oznacza pomyłki
nierozerwalnie splątać życia dwojga ludzi
cieszyć się tą jedną chwilą i
zachowywać ją w sobie jak najdłużej
a potem kierujÄ…c siÄ™ zimnym rozsÄ…dkiem
patrzeć jak odchodzisz cicho na palcach
Ocena: 4.5
Liczba komentarzy: 2
Data dodania: 03.07.2010r.
Użytkownik ocenił pracę na 5
Wiersz zdecydowanie dobry. Jak napisał Tomek, wybrałaś ciekawe rozwiązanie, dzięki któremu utwór nie jest kolejnym potokiem słów maczanych w banale. Podoba mi się i już pomijając fakt, że kiedyś go czytałam, teraz podoba mi się najbardziej fragment /doszukujesz się sensu w niedorzecznościach naszych losów/ nie mogąc uwierzyć, że jego brak wcale nie oznacza pomyłki/ ...
Użytkownik ocenił pracę na 4
Jesteś tutaj nowa i pokazujesz coś nowego w tematyce miłosnej, której mamy sporo, a może i jeszcze więcej. Miłość sama w sobie przeżytkiem nie jest, ale w poezji staje się czymś, w czym trudno można czytelnika zaskoczyć.Ukazanie jej jako sieci zależności z pewnością jest ciekawe i nietypowe, bo piszesz o tak oczywistej rzeczy, że nikt nie wpadł na to wcześniej. Plusem jest również to, że prócz samego opisu sytuacji lirycznej wprowadzasz elementy, szeroko rozumiane, jako filozoficzne, a to jest interesujące. Z utworu płynie nie tylko uczucie, ale i mądrość życiowa, o czym wielu twórców jakiś czas temu zapomniało, bo przecież trzeba przez wiersze również wychowywać, a wychowywać poprzez uczucie, jakim jest miłość... z pewnością coś pięknego. Pierwsze dwie strofy zdecydowanie lepsze niż dwie kolejne, ale całość prezentuje się dobrze. Podmiot liryczny utożsamia swoje myśli z drugą połówką, zespala się z nim w j e d n o ś ć. Sieć uczuć jest na tyle skomplikowanym tworem, że nigdy nie można być niczego pewnym, dławienie się szczęściem również zostało poruszone w obrazowy sposób. Druga strofa to dla mnie osobiście subtelne, romantyczne cacko i ten fragment jest zdecydowanie najlepszy i motyw szaleństwa fenomenalny. Świadomość istnienia kogoś, kto nas kocha, jest silna, a tęsknota, tudzież utrata potrafią czynić z człowiekiem różne dziwne rzeczy. Być może skaczę sobie po tekście i wplatam własne przemyślenia, ale taki jest właśnie Twój tekst. W zakończeniu prowadzisz czytelnika to wewnętrznego wyciszenia, pozostawiasz w jego wnętrzu ślad swoich słów. Przemawia to do mnie. Utwór może nie jest doskonały, może ma wiele wad, ale jest inny. Z plusem
Musisz się zalogować aby móc pisać komentarze.
Statystyki: Wiersze: 7862 | Artykuły: 264 | Recenzje: 234 | Proza: 1645 | Wywiady: 50 | Komentarze: 46587 | Użytkownicy: 3567
Online(62): 48 gości i 14 zarejestrowanych:
Salem_de_Lincourt, dezerter89, Pawlak, .moniaa., exother, Darksio, utopistka, Kamil M. Jaszczak, Ilveran, Mii, odzawsze, van Hellsing, Wojtex81, Kevincio
Dekalog | Historia | Redakcja | Regulamin rekrutacji
Nasze społeczności: Nasza-klasa | Facebook |
Nasze serwisy: Portal | Forum | Mapa |
Kanały RSS: Prace | Nowości | Wydarzenia
Współpraca: Portal literacki | Copyright © 2008 - 2010, portal literacki wpmt.pl