Była feministką

podkręcone rzęsy
trzepoczą w powietrzu
wytwarzając wiatr złudzeń

misterna fryzurka chybocze się
na boki
zniżając się ku podlotkom

kpiący uśmiech w jednej chwili znika
usta płowieją

młoda kobietka bez doświadczenia
zagaduje tajemną mocą ciała

sieć rozmów kolebie się bez końca

on pyta: ''Twoje największe marzenie?''

ona bez namysłu przypomina sobie dawne ideały
uporządkowane
przy jagodowym soku z cykorią

bojąc się samotności splątanych tkanek
odpowiada za szybko: ''Kobiece równouprawnienie...''

zdezorientowane nerwy szaleją
mimika wydaje młodego mężczyznę
na pożarcie

żegna ją ruchem ręki
nie oddzwania
nawet gdy pikanie sekretarki
przypomina jej urywany śmiech

godziny tną deszcz na pajęczyny
babie lato przedłużone łkaniem

Ocena: 6
Liczba komentarzy: 1    
Data dodania: 08.01.2011r.

jaszka 11 01 2011 (17:44:37)

Użytkownik ocenił pracę na 6
zrobiłaś na mnie wrażenie. w krótkim tekście zawarłaś, nie wiem czy wg zamiaru czy bez zastanowienia, opis sporego współcześnie problemu kobiet walczących, czasem świadomie a czasem nie, o swoje stanowisko. nie wiem czy to Twoja osobista historia czy wyobraźnia, ale dla mnie ten wiersz jest bardzo trafny i uniwersalny. bardzo podobają mi się środki stylistyczne, porównania i zestawienia jakich użyłaś - zastanawiają, są bardzo adekwatne i oryginalne. chociaż tematyka jest mi obca, na szczęście nigdy nie byłam i nie jestem feministką, daję 6 za całokształt z malutkim minusem za tytuł, który jest mało przekonywujący i zbyt bezpośredni według mnie.