Pseudonim: SobotnieSamotnie
Imię: Kuba
Napisanych prac:
- wiersze: 19

Średnia ocen: 3.9
Użytkownik uzyskał: 91 komentarzy

Najlepiej oceniane prace:
"Burza w słoiku" 19.06.2011
"Uwieczniacz" 20.06.2011
"Poświęcenie" 24.06.2011
"O śmierci w umyśle" 02.10.2011
"Sprawa Boża" 06.10.2012

Inne prace tego autora:
"Dwadzieścia jeden gramów" 22.04.2011
"Tragedia człowieczeństwa" 03.05.2013
"Zewnętrzno-wewnętrzny" 30.09.2011
"Rozszczepienie" 11.10.2012
"Poranek" 25.10.2013


Najnowsze wiersze (wszystkie):
"Formalina" - Jodla
"O pięknie" - alexgregor
"(S)trup" - Dagmara Delijewska
"Opaska na oczy" - A.J Lunaitte
"Obecność" - A.J Lunaitte
"Teoria poezji" - czerwiec
"Cichym śledziłam Go lotem..." - Bramini
"Głosy" - WildBeast
"Wewnętrzność" - szon
"Twarze" - klasyk

Burza w słoiku

w płaszczu ze szkła w lśniącej inwazji piorun tańczy w amoku zabija powietrze kurz i zło gdy spotka horyzont oparzony światłem z agonią odchodzi przykryty nocy chustą



        Dedykacja: oby moje marzenie się spełniło...

Płeć: nieznana
Ocena: 5
Liczba komentarzy: 2    
Data dodania: 19.06.2011r.

1     

SobotnieSamotnie Użytkownik wpmt 23 06 2011 (20:38:00)

Akurat tutaj w treści ten słoik jest dość ukryty, ponieważ horyzont jest jego krawędzią - czy to przy dnie, czy przy wieku od słoika. Jednak piorun, jak to ma w swojej naturze, lubi horyzonty (zresztą nie tylko) i dlatego umiejscowiłem go tam, gdzie jego miejsce.

Za tę ocenę również dziękuję. I z tej jestem dumny.

subtelny demon Użytkownik WPMT 23 06 2011 (16:48:15)

Użytkownik ocenił pracę na 5

Stworzyłeś wiersz, który mówi niewiele, niewiele opisuje, zawiera niewiele słów. I zrobiłeś to... po mistrzowsku to może za dużo powiedziane, ale co najmniej na tyle, iż uważam, że praca jest godna podziwu.
Dzielisz utwór na trzy strofoidy. Pierwsza opisuje żywioł, druga jego hm możliwości, trzecia zaś wygania go "z podkulonym ogonem" w mrok nocy.
Tytuł może być trochę mylący, nasuwa się zresztą od razu skojarzenie z frazeologizmem "burza w szklance wody". A Twoja to burza w słoiku. Tylko czym jest ów słoik? A może chodzi o perspektywę - podmiot jest obserwatorem, zamyka burzę w słoiku jak dzieci owady i przygląda się jej poczynaniom. Czy tak?
Co do środków, mogłabym się w tym tej chwili rozśpiewać nad ich kunsztem, ale raczej wolelibyśmy tego uniknąć. Więc jedynie chylę głowę. Zwłaszcza za horyzont oparzony światłem oraz drugą strofoidę. Za język, pomysł i oczarowanie redaktora masz 5.


Musisz się zalogować aby móc pisać komentarze.

Znak Fabryka Słów Media Rodzina Iskry Purpose Akcent Jaguar W.A.B. Telbit Radwan Piąty Peron WSQN Replika E-tekst Piórem Feniksa Edupedia Audiobook Złote myśli

Statystyki: Wiersze: 9701 | Proza: 2330 | Publicystyka: 721 | Komentarze: 68306 | Użytkownicy: 12452
Online(53): 53 gości i 0 zarejestrowanych: