BrakujÄ…cy element

Użytkownik ocenił pracę na 4
Mnie odrobinę raził ten przeskok między pierwszą nieco absurdalną, niosąca sobie jakiś brak pierwszą strofą, a drugą całkiem odmienną, bardziej podniosłą, poważniejszą. I tutaj znów widać pewien brak kompozycyjny i sprawia to świetne wrażenie w kontekście tytułu. Największe ale mam do zakończenie dosłowne, nudne i zbędne. Rozczarowałaś mnie nim. Wiersz wbrew pozorom nie należy do tych najprostszych, bo ma sporo smaczków. Z plusem

Użytkownik ocenił pracę na 5
Ponarzekam na formę. Widać pozostałości po Wordzie, aż tu nagle w ostatnim wersie mała literka. W sumie to irytuje czytelnika, dlatego na drugi raz mogłabyś popracować nad formą. Forma u Ciebie jest dość ciekawa, w tym tekście akurat strofy rozkładają się malejąco, czyli 5,4 i 3 wersy w ostatniej strofie. Mogę więc śmiało powiedzieć, że w jakimś tam stopniu można Cię z taką budową identyfikować, bo i w niektórych poprzednich tekstach występuje regularność. Tak samo pewno spojrzenie na świat jest charakterystyczne dla Ciebie. Nieraz występował przerost formy nad treścią, w tym wierszu jest on prawie niezauważalny. Tytuł jest podobno kluczem do interpretacji wiersza i tak tez było w tym przypadku. Podmiot liryczny podejmuje wędrówkę, w której poszukuje brakującego elementu w swoim życiu. Szuka go w rzeczach normalnych, w codzienności, ale ukazanej w taki sposób, że można się lekko uśmiechnąć. Każda strofa ma inny charakter. Pierwsza to lekko zarysowane poszukiwania, w drugiej natomiast ukazana jest stanowczość osoby mówiącej w wierszu, która przejawia się zbyt dużym egoizmem, a trzecia to podsumowanie, które można tłumaczyć na wiele sposobów. Kiedy spojrzę na całość pod kątem człowieka, poszukującego miłości w swoim życiu, widzę pogodzenie się z tym, co będzie, choć czuć nutkę żalu. Lecz patrząc na tekst z perspektywy człowieka poszukującego przed naszymi oczyma pokazuje się refleksja, która godzi z myślą, że szukanie tego ostatniego elementu daje naszemu życiu sens. Bardzo dobry utwór, utrzymany w lekkiej, przyjemnej dla czytelnika tonacji. Dobry dobór słów pozwala się wczuć w sytuację liryczną wiersza, zakończenie zaś, które można interpretować na kilka sposobów skłania nas do rozmyślań nad własnym życiem.