Pseudonim: jazzu
Imię: Dawid
Skąd: Poznań
O sobie: Nie ufaj mi, nie znam(y) się.
Napisanych prac:
- wiersze: 340
- proza: 11
- publicystyka: 17

Średnia ocen: 4.7
Użytkownik uzyskał: 1182 komentarzy

Najlepiej oceniane prace:
"Podróż z Hermesem" 23.04.2009
"Nie sypiaj z byle kim" 28.04.2009
"Z życiem trzeba się..." 09.05.2009
"Boskie dzieciństwo" 21.05.2009
"Curriculum Vitae" 05.06.2009

Inne prace tego autora:
"Podróż z Hermesem - dialog" 23.04.2009
"Wielozłość" 04.12.2011
"Problemowa mitoza" 06.01.2010
"Więc żegnaj" 22.04.2009
"Wiersz wolny - Cierpliwość" 19.08.2009


Najnowsze wiersze (wszystkie):
"Formalina" - Jodla
"O pięknie" - alexgregor
"(S)trup" - Dagmara Delijewska
"Opaska na oczy" - A.J Lunaitte
"Obecność" - A.J Lunaitte
"Teoria poezji" - czerwiec
"Cichym śledziłam Go lotem..." - Bramini
"Głosy" - WildBeast
"Wewnętrzność" - szon
"Twarze" - klasyk

Boże Igrzysko

I zastanawiam się dlaczego moje nogi zlały się z chodnikiem II a ona stała przed swoim faryzeuszem chcąc mu coś przekazać zamaszystym ruchem przerwał jej donośność chciał po wodzie dojść do jej oczu wielki mistrz ceremonii upadłych wartości na jej czole żyły ułożyły się w koronę cierniową a on położył się na jej krzyżu – żądając gwoździ nie chciała pokazowej wierności prosiła by tomaszowym gestem poczuł realizm sytuacji pragnął by rzuciła kamieniem lecz ręce miała pokaleczone od różanych kolców III stałem na drodze krzyżowej ich wyzwolenia lecz udało mi się wyrwać spośród wiernych gapiów deus mundi podszedłem do niej i wycierając jej twarz zauważyłem że on był każdym z nas – ona zaś oddawała właśnie życie czekając aż ugodzi ją tym co było na początku



Płeć: mężczyzna
Ocena: 6
Liczba komentarzy: 3    
Data dodania: 26.12.2009r.

1     

jazzu Użytkownik WPMT 27 12 2009 (22:16:22)

Tak to jest mój wiersz, zapewniam Cię o tym. Chciałem ukazać, że historię Jezusa można ukazać również w temacie miłości i zachowań ludzi i widzę, że się mi nawet udało:)

DonVendetta Użytkownik 27 12 2009 (19:46:46)

Użytkownik ocenił pracę na 6

chyba Aubrey powiedział wszystko za nas i tak jak kiedyś napisałem pod jego wierszem, że ideałów nie powinno się zmieniać, ani ich negować. Ten wiersz jest ideałem. Śledzę Twoją twórczość i szczerze mówiąc przypadła mi do gustu. Ten wiersz natomiast przypomina mi wisienkę, która zdobi pyszny tort. Pozdrawiam DV

aubrey Użytkownik wpmt 27 12 2009 (19:36:57)

Użytkownik ocenił pracę na 6

Zachwyciłeś mnie, Dawidzie, po raz pierwszy udało Ci się trafić w moje serce tak celnie. Tytuł barokowy - to mnie troszkę zniechęciło, jednak jak przeczytałem ten tekst, oniemiałem z wrażenia. Jeszcze nigdy nie operowałeś w ten sposób swoim słowem, sprawiłeś, że w moim umyśle zaczął się tworzyć świat Twojego słowa, świat, w którym niemożliwe przybiera cielesne formy. Poprowadziłeś całość perfekcyjne, nawet przez moment nie zjechałeś z postawionej samemu sobie poprzeczki i za to jestem Ci wdzięczny. Każdy kolejny wers był coraz doskonalszy, aż w końcu przyszło zakończenie, które rozwaliło mnie na łopatki. Zastanawiałem się czy to aby na pewno Ty napisałeś ten utwór. Jest taki... inny niż reszta, taki niepowtarzalny, z metaforami, wywołującymi przyjemne mrowienie... oczarowałeś mnie tworzeniem swojej filozofii.


Musisz się zalogować aby móc pisać komentarze.

Znak Fabryka Słów Media Rodzina Iskry Purpose Akcent Jaguar W.A.B. Telbit Radwan Piąty Peron WSQN Replika E-tekst Piórem Feniksa Edupedia Audiobook Złote myśli

Statystyki: Wiersze: 9701 | Proza: 2330 | Publicystyka: 721 | Komentarze: 68314 | Użytkownicy: 12452
Online(59): 59 gości i 0 zarejestrowanych: