***(Bo w listopadzie)

bo w listopadzie jestem tylko małym chłopcem
biegajÄ…cym po schodach tam i z powrotem
czekającym kiedy w końcu wróci mama

kiedy ujrzę jej rozpromienione dłonie
z siatkami świeżego mleka i bułek i uśmiechów
i miłości w którą dzisiaj już cholera nie wierzę


i tak pływając na plecach
po tafli zielonej herbaty
marzÄ™ o wiosnach szmaragdowych
i połaciach snu kładących mnie co wieczór
na prześcieradle uplecionym z twoich włosów

bo dzisiaj pod tym cholernym kocem
przez całe jesienne wieczory siedzę
i patrzÄ™ w czarne gwiazdy
które powodują płacz
gwiazdy które mógłbym zjadać jedna po drugiej
by więcej nie straszyły swoim doskonałym blaskiem


blues smakował mi inaczej
na twoich rozedrganych piersiach
inaczej wchłaniałem dźwięki wędrując po tobie słowami
eksplorujÄ…c niezbadane tajniki twojego Å‚ona
nie umiem już tak dotykać
tak jak kiedyÅ› jak wczoraj
tak
jak
we śnie

zamykam się na trzydzieści milionów niepłynących godzin

tonÄ™ tam
gdzie się podziała nasza doskonałość

Ocena: 6
Liczba komentarzy: 2    
Data dodania: 30.11.2011r.

Quinn 11 12 2011 (16:59:09)

Użytkownik ocenił pracę na 6
Piękny. Bardzo podoba mi się sposób w jaki poprowadziłeś ten wiersz i myślę, że wyjątkowo chętnie podejdę do innych Twoich twórczości.

Salem_de_Lincourt 01 12 2011 (17:33:21)

Użytkownik ocenił pracę na 6
Być może cała redakcja rzuci się na mnie za ten komentarz. Ale według zasady której się będę trzymał, napiszę tak. Praca jak zwykle smaczna w twoim wykonaniu Zoso. Potrafisz przyrządzić słowa tak, żeby konsument nie zwrócił ich z powrotem tylko odszedł najedzony od Twojego stołu. Twoje prace pokazują mi zawsze jakąś inną stronę człowieka, są mocne, ludzkie, uczuciowe, pełne prostoty i najgłębszej symboliki. Jeżeli ktoś nie wierzy w słowa które tutaj zamieściłem, niechaj zajrzy do innych wierszy Zoso, w tedy uwierzy. Wszelkie interpretacje są zbędne w tym przypadku. Pzodrawiam. Salem.