Pseudonim: villemo
Imię: A.
Skąd: Edinburgh
O sobie: czyham
Napisanych prac:
- wiersze: 38
- publicystyka: 2

Średnia ocen: 4.4
Użytkownik uzyskał: 318 komentarzy

Najlepiej oceniane prace:
"Wiosennie" 20.08.2013
"Chroniczne obniżenie nastroju" 21.07.2014
"*** (późno już)" 02.06.2013
"Kochaj mnie" 21.04.2013
"Wiersz nie-napisany" 02.05.2013

Inne prace tego autora:
"Wiosennie" 20.08.2013
"Marności" 28.12.2013
"Szepty" 28.06.2013
"Katharsis" 10.10.2013
"Kochaj mnie" 21.04.2013


Najnowsze wiersze (wszystkie):
"Formalina" - Jodla
"O pięknie" - alexgregor
"(S)trup" - Dagmara Delijewska
"Obecność" - A.J Lunaitte
"Teoria poezji" - czerwiec
"Cichym śledziłam Go lotem..." - Bramini
"Głosy" - WildBeast
"Wewnętrzność" - szon
"Twarze" - klasyk
"Nic mi po tym" - Zuzan.

Blue

(gdybym miała namalować szczęście miałoby blask twoich oczu) niezmiennie dziwi mnie, że słońce wciąż świeci przecież to wbrew logice świat umarł osiemdziesiąt dwa dni temu wiem bo sama chowałam go do ziemi w białej skrzyneczce nadzieję spakowałam do bezimiennego pudła razem z innymi niepotrzebnymi rzeczami bo na co mi dziś niebieskie koszulki skoro nie pamiętają już nawet twojego zapachu echo kroków umilkło już dawno w zamian mam ciszę która noc w noc nuci mi szyderczo do ucha kołysanki codzienność spogląda na mnie pustymi ślepiami białego misia z zieloną kokardką nie chodzę już nawet do sklepu przecież musiałabym minąć rowerek który porzuciłeś na trawniku pół roku temu zazdroszczę mu jego doskonałej nieświadomości gdybym miała namalować szczęście miałoby blask twoich oczu boję się mój synku że wkrótce zapomnę jaki był



Płeć: kobieta
Ocena: 5.333
Liczba komentarzy: 5    
Data dodania: 04.06.2013r.

1     

villemo Redaktor 07 06 2013 (09:29:22)

Dziękuję Wam pięknie za chwile poświęcone mojej pracy oraz rzetelne komentarze. Cieszę się, że wiersz przypadł do gustu, dziwiąc się przy tym bardzo, bo sama jakoś nie do końca jestem do niego przekonana.
Spieszę jednocześnie z wyjaśnieniem, że wiersz nie traktuje o osobistych przeżyciach, a jedynie- a może aż- generalnie o odczuciach kobiet, które znalazły się w opisanej sytuacji. Dlatego teź (tak mi suę widzi) wszystkie emocje są takie płaskie.
Pozdrawiam.

RattyAdalan Użytkownik wpmt 06 06 2013 (23:37:58)

Użytkownik ocenił pracę na 5

Witaj. Bardzo dobry, subtelny, świetny wiersz. Całość niesamowicie ze sobą współgra. Jest wręcz smakowite dla czytelnika. Masz dobre i lekkie pióro. Bardzo kobiece. Chce się ten wiersz czytać i czytać. Same wtrącenia nadają smaku. Kupiłaś mnie, a to nie jest łatwe. Gratuluję!

Co do uwag:

Poniekąd zgodzę się z Var, a ode mnie:

chowałam go do ziemi
w białej skrzyneczce
- zastosowałabym inwersję w tym wypadku, lepiej by się czytało. Bardziej plastycznie i płynniej.
bo na co mi dziś niebieskie koszulki
- usunęłabym "bo"

nuci mi szyderczo do ucha
kołysanki
- nuci mi kołysanki szyderczo i pod spodem - do ucha - nadałoby to większego dynamizmu i podkreśliło dramaturgię.

jego doskonałej nieświadomości
- bez "jego" - wynika z kontekstu.

Wydaje mi się, że wiersz byłby lepszy bez ostatniej strofy. Sam w sobie już wszystko mówi. Pokazuje Twój ból, cierpienie, łzy. Czytelnik przeżywa to razem z Tobą. Pragnie ukoić Twoje cierpienie. Wzruszasz i to dogłębne.

W pełni rozumiem, że jest to wiersz bardzo osobisty, że takich wierszy się nie zmienia, bo jak zmienić coś co powstało w erupcji myśli, emocji i wspomnień. Dlatego moje uwagi dodałam jedynie po to, aby podkreślić co polepszyłoby wiersz, którego niewiele brakuje do ideału. Naprawdę wiersz wspaniały. Pozdrawiam R.A.

RattyAdalan Użytkownik wpmt 06 06 2013 (23:38:24)
O! A to mnie zaskoczyłaś...

Vår Szef Prozy 06 06 2013 (17:41:06)

Użytkownik ocenił pracę na 5

witaj.

w drugiej strofie wkradł się według mnie błąd logiczny. skoro piszesz 'świat' w pojęciu ogólnym jest to słownikowo - kula ziemska; zamieszkana planeta, część globu. pisząc więcej dalej, że grzebałaś go w ziemi, moim zdaniem, psuje to całą metaforę. w mojej opinii warto byłoby zaznaczyć, że 'mój świat' - wtedy zgrzyt byłby mniej zauważalny. metafora swoją drogą już trochę wytarta. wtrącenie 'przecież to wbrew logice' też zupełnie niepotrzebne. psuje klimat.

po odczytaniu całości mam wrażenie, że wtrącenie w nawiasie na samym początku jest kompletnie zbędne. widzę tutaj bardzo mocne emocje, które towarzyszą utracie dziecka. jednak muszę zwrócić uwagę na poważny zgrzyt w ostatniej strofie. nie wiem dlaczego, ale całość wydaje się nieco pogmatwana. dopiero przy drugim odczycie zrozumiałam, że to 'jaki był' odnosi się do blasku oczu. warto byłoby przemyśleć jeszcze raz ten fragment.

całość jest wzruszająca. prosty język, dosadność, nie silenie się na zbędną poetyckość. nie ma tutaj banału czy przesadyzmu. jestem pod wrażeniem. pozdrawiam i życzę inspiracji :)

Skryta_w_Snach Użytkownik wpmt 04 06 2013 (22:10:03)

Użytkownik ocenił pracę na 6

Smutny, działający na wyobraźnię wiersz (przynajmniej w moim przypadku).
echo kroków umilkło już dawno
w zamian mam ciszę która noc w noc
nuci mi szyderczo do ucha
kołysanki

Piękna strofa, cudowna metafora.
Wszystko ładnie i cudownie, zakończenie tak samo idealne. Ode mnie szóstka, pozdrawiam ;)


Musisz się zalogować aby móc pisać komentarze.

Znak Fabryka Słów Media Rodzina Iskry Purpose Akcent Jaguar W.A.B. Telbit Radwan Piąty Peron WSQN Replika E-tekst Piórem Feniksa Edupedia Audiobook Złote myśli

Statystyki: Wiersze: 9700 | Proza: 2330 | Publicystyka: 723 | Komentarze: 68312 | Użytkownicy: 12452
Online(48): 48 gości i 0 zarejestrowanych: