Biegła po szczęście

Miejscami było naprawdę fajnie. Umiesz to wszystko ładnie ubrać w słowa. Przed oczami stanęła mi bohaterka, biegnąca między trawami i płatkami kwiatów. Podoba mi się zakończenie, proste, a zaskakuje. Tylko budowa jest do kitu. Wystarczyło podzielić na trzy wersowe strofy i byłoby super. Mocne cztery.

Użytkownik ocenił pracę na 4
Miejscami było naprawdę fajnie. Umiesz to wszystko ładnie ubrać w słowa. Przed oczami stanęła mi bohaterka, biegnąca między trawami i płatkami kwiatów. Podoba mi się zakończenie, proste, a zaskakuje. Tylko budowa jest do kitu. Wystarczyło podzielić na trzy wersowe strofy i byłoby super. Mocne cztery.

Użytkownik ocenił pracę na 4
Ten wiersz byłby bezbłędny. Najchętniej zabiłbym Cię za to, co zrobiłeś. Niestety formą zniszczyłeś magię wiersza, zawartą w jego treści. Treść jest zdumiewająca, za każdym razem zachwycała mnie czymś nowym, jednak forma, jaką zastosowałeś strasznie oszpeciła ten tekst. Wiesz co było najpiękniejsze? To, że mogłem poczuć się tą dziewczyna, dotrzymać jej kroku, towarzyszyć jej w tej wędrówce. Niektóre fragmenty były rewelacyjne, powalały mnie swą wrażliwością i dojrzałością. Niektóre były bardzo dobre, ale forma zburzyła cały urok. Gdyby nie to byłaby szóstka, bo pod względem treści jest to jeden z najlepszych wierszy, ale budowa woła o pomstę do nieba. Dam cztery z plusem, bo boli mnie, boli mnie to, że piękno zostało oszpecone. Czekam na więcej takich tekstów. Popracuj przede wszystkim nad przerzutniami.