Pseudonim: Scareto
Skąd: Tarnów
O sobie: ,,Kochajmy w pełni i kochajmy głośno, kochajmy teraz. Bo i tak niebawem umrzemy.''
Napisanych prac:
- wiersze: 1

Średnia ocen: 3.0
Użytkownik uzyskał: 1 komentarzy

Najlepiej oceniane prace:
"Bieg" 16.06.2015

Inne prace tego autora:
"Bieg" 16.06.2015


Najnowsze wiersze (wszystkie):
"Formalina" - Jodla
"O pięknie" - alexgregor
"(S)trup" - Dagmara Delijewska
"Opaska na oczy" - A.J Lunaitte
"Obecność" - A.J Lunaitte
"Teoria poezji" - czerwiec
"Cichym śledziłam Go lotem..." - Bramini
"Głosy" - WildBeast
"Wewnętrzność" - szon
"Twarze" - klasyk

Bieg

Biegnijmy Skoro gonią nas Przebrnijmy przez całun mroku Zrzućmy cieni naszych kajdany I biegnijmy Póki starczy nam tchu Nim nogi zmiażdży ciężar naszych grzechów Nim skrzydła oderwie katów ryk Nim oczy krwistym szkarłatem zajdą Biegnijmy Uciekajmy przed sczerniałym słońca brzaskiem Wprost do trumny skąpanej w martwym lodzie Zabijmy się ćwiekami przed światem Przeszyjmy serca dłutem A wieko niech zlicza minuty Przemilczane pośród tłoku bezbarwnych marionetek Palce Skąpane w mroku naszych dusz Przeobraźmy w szpony By rozszarpać arbitra głos Mam swe drugie oblicze Żywiące się cieniem Nie wiem Które z nich władze ma nad sumieniem Więc uciekaj Pędź Ile masz sił Przekuj kierat na koronę Łzami opłać wieszczów śpiew Krwią zaś kuś zdradliwe nieboskłony Niech łkają wraz z tobą Nad straconym lalki czarem Której nici z naszych kości utkane A teraz ucięte Przez kostuchy szept W końcu zgon nam darem Biegnijmy zatem Nim zgnijemy Nie wyznawszy naszych prawd Zmiażdżmy Ocalałe pręty krat A księżyca blask Niech kreuje drogę Przez zatęchły wiatr



Płeć: mężczyzna
Ocena: 3
Liczba komentarzy: 1    
Data dodania: 16.06.2015r.

1     

dusfluran Redaktor 28 06 2015 (19:36:09)

Użytkownik ocenił pracę na 3

Twojej pracy nie można zaklasyfikować do grona tych, które wybijałyby się ponad szarość i przeciętność w pozytywnym tego słowa znaczeniu. Zbyt wiele tutaj klasycznych, sztampowych motywów, a sam utwór jako całość jest bardzo monochromatyczny i jednostajny. Słusznym byłoby wyeliminowanie elementów, które potęgują znużenie czytelnika poprzez wtórność - jako przykład takiego określenia przytoczę - Skąpane w mroku naszych dusz - musisz przyznać, że to bardzo konwencjonalne. Skup się na szukaniu nowatorskich, innowacyjnych zestawień, które pobudzą wyobraźnię odbiorcy, a zarazem pozwolą przybrać pracy osobisty, unikalny charakter. Tutaj niestety w zbyt wielu fragmentach dominuje bezpłciowość. Wydaje mi się, że zbyt często przewija się zresztą słowo, które ustanowiłeś trzonem całego wiersza, a więc bieg, pęd, ucieczka - w każdej strofie następuje wezwanie do biegu, a wydaje mi się, że kolejne powtórzenia nie wnoszą tutaj nic sensownego, a jedynie są typowym zapychaczem i powieleniem. Można by tę przestrzeń lepiej zagospodarować, choć powstaje pytanie, czy nie byłoby bardziej słusznym obrać skondensowaną formę utworu, gdyż wiele z tych metafor jest po prostu innym określeniem tego samego. Praca jednakowoż stanowi pewnego rodzaju tworzywo mogące zostać punktem wyjściowym, bo jest kilka pozytywnie odebranych przeze mnie akcentów, lecz ogólnie rzecz ujmując popadasz w patetyczne rejestry. Wszystko tutaj jest faktycznie mroczne, acz pretensjonalnie. Na koniec wyróżnię jednak pewien fragment i w mojej ocenie w tym kierunku powinieneś podążać - Nad straconym lalki czarem
Której nici z naszych kości utkane.



Musisz się zalogować aby móc pisać komentarze.

Znak Fabryka Słów Media Rodzina Iskry Purpose Akcent Jaguar W.A.B. Telbit Radwan Piąty Peron WSQN Replika E-tekst Piórem Feniksa Edupedia Audiobook Złote myśli

Statystyki: Wiersze: 9701 | Proza: 2330 | Publicystyka: 721 | Komentarze: 68305 | Użytkownicy: 12452
Online(19): 19 gości i 0 zarejestrowanych: