Białe kwiaty

Użytkownik ocenił pracę na 4
Kolejny dziś wiersz dłuższy niż te, które mój organizm jest w stanie przetrawić. Ale cóż, widzę, że jest całkiem pozytywnie. Piękna metafora w pierwszej strofie – maleńkie królewny”. Piszesz lekko, między pierwszą a drugą strofą jest wtrącenie na temat umierania; pozornie zaczęłaś lekko, bezkompromisowo, nagle natomiast wysnuwasz takie myśli filozoficzne. Czytając wiersz wyobrażam sobie podmiot liryczny siedzący w sadzie w stanie mocnej rozkminy, tudzież uniesienia filozoficznego. Ciekawie zaczynasz wiersz, żeby czasem czytający od razu się nie zniechęcił. Końcówka wiersza też mi się podoba. Ogólnie nie zaskoczyłaś mnie zbytnio, nie odkryłaś nowego nurtu filozoficznego w wierszu, ale podoba mi się. Pozytywnie.