Biała kartka

Wiatr się nie zerwał i niebo nie pociemniało,
Ale burza natarła z hukiem grzmotów.
Błyskawice śmignęły krótkim przekleństwem,
Jądrze ciemności zapanował blask.
Chciałem pęknąć i rozbić się na tysiąc kropel,
Być chłodnym deszczem i spadać sensownie.

Pioruny trzaskają głowę w pył, ale kartka jest biała.
Eksploduję i pękam, jak bańka mydlana,
Ale krew różowa nie tryska na biel.

Szepczesz klawiszami, pytasz o zapach siana.

Nie stapia się, nie rozpada, choć bardzo chcę.
Sobą namalować zieleni nie umiem.
Jest tylko pusta biel, a przecież burza iskrzy
I chrapiÄ… grzmoty.

Pożądam i kocham, tęsknię i nienawidzę.

Żar już skórę stopił, jak plastik.
Polimer spływa po kościach.
Etykieta: rocznik 88, widnieje w kręgosłupie.
Serca brak,
A w głowie dalej burza.

"reklamacji nie uwzględniamy"

Ocena: 4.25
Liczba komentarzy: 4    
Data dodania: 15.07.2009r.

Jarosław Tym 04 02 2010 (16:37:00)

Użytkownik ocenił pracę na 4
Niezbyt ciekawy wiersz ale przez bardzo fajne uzycie metafor nadto poprawilo mi nastawienie do niego.Dzieki metaforom wystawiam taka ocene.

kajcio2000 16 07 2009 (13:51:16)

Użytkownik ocenił pracę na 5
Wiersz mi się ogólnie podoba, bo żeby go chociaż trochę zrozumieć wiersz musiałem go przeczytać 3 razy.Wyczuwam tu dużo emocji , co zachęca do dalszego czytania. Podoba się , także to ,iż podmiot chwilami nie wie co się dzieje.Trochę tu niepotrzebnych słów ,które byś mógł zastąpić innymi...Ale za to , że musiałem się pogłowić nad tekstem daje 5

Kredka 16 07 2009 (12:07:41)

Użytkownik ocenił pracę na 4
Coś w tym jest. Zgrzyta mi forma i interpunkcja, czasem niepotrzebne słowo, ale za to czuć emocje. Po drobnych poprawkach byłby to naprawdę niezły kawał poezji. Trafne zakończenie.

DonVendetta 15 07 2009 (22:34:24)

Użytkownik ocenił pracę na 4
Trochę mi wadzi interpunkcja. Zawszę mówię, że wiersz powinien być napisany albo z, albo bez. Trochę chaotyczny, ale domniemam, że na ten chaos ma wpływ "burza w głowie"- po części fajny zabieg. No i jak już Ci wspomniałem, pierwsza strofa najfajniejsza. "Szepczesz klawiszami, pytasz o zapach siana." to tak trochę z ni gruchy, ni z pietruchy to(no ale nie będę się już czepiał, prawdopodobnie chciałeś pokazać, że podmiot stara się coś wymyślić). Ogółem wiersz ujdzie, no ale niczym specjalnym nie zachwyca, ani nie zaskakuje. No ale biorąc pod uwagę to, że dawno żeś wierszy nie dodawał, to stawiam 4 na zachętę. Pozdrawiam DV