Bez-pruderia - erotyk II

lgną do siebie – oddalone kciuki
naszej wyobraźni wyznaczają materacową
przestrzeń
senna bielizna bezwstydnie zwisła
nad podłogą – rodzimy się

aury marzeń rozmyły granice zasadom
i głos twój zapomniał brzmieć dosadnie
poznajesz się ze mną – pomiędzy udami
oddech błądzi

zwinne twe dłonie gubią drogę powrotną
odwrotu – nie ma
włosy rozścielone na poduszce
źrenice ukryte

biodro zapragnęło autonomii
usta – zbliżeń

szepcz

*

pod tobÄ…
w bez-noc
w rozmiękczeniu
więdnąc
stworzyłeś mnie na nowo
w sobie

[czasu z czasem zabraknie
jak przestrzeni
niżej wciąż niżej
mocniej]

dotknij mnie raz jeszcze

zupełnie

Ocena: 6
Liczba komentarzy: 1    
Data dodania: 06.08.2010r.

jazzu 09 08 2010 (10:52:41)

Użytkownik ocenił pracę na 6
Już się boje pomyśleć, co wy tam wyprawiacie, skoro powstają takie wiersze, chociaż jak dla mnie, róbcie to dalej, bo poezyja nie jest zła. Szczególnie spodobał mi się jeden wers, ale nie powiem który:) Budowa zróżnicowana, co jest wielkim atutem tego wiersza, według mnie zasługuje na 6, bo jest ustawiona idealnie wg mnie. Treść też jest świeża, coś ta miłość na was pozytywnie wpływa, tak to jest jak poeci się łączą - musi być poetycko (no wiem, nie było to twórcze, ale ja się wypalam za to;p) Dobra nie będę już mendził, zostawiam 6 i lecę dalej.