Pseudonim: michalslow
Imię: Michał
Skąd: Bytom
O sobie: ex-redaktor. ;D
Napisanych prac:
- wiersze: 105
- proza: 5
- publicystyka: 3

Średnia ocen: 4.2
Użytkownik uzyskał: 344 komentarzy

Najlepiej oceniane prace:
"Bejdak daremny" 25.02.2009
"Z perspektywy dolnej" 01.03.2009
"Mroźny wieczór" 14.03.2009
"Kręgosłup (nie)moralny" 05.04.2009
"Wieszak podręczny" 07.04.2009

Inne prace tego autora:
"XXX [ jego wojna...]" 03.05.2009
"Czereśnie cicho krwawią" 12.03.2009
"Lizak w papierku też ma..." 26.08.2009
"Nie zaznałem" 24.04.2009
"Jest z wykształcenia..." 02.01.2011


Najnowsze wiersze (wszystkie):
"Formalina" - Jodla
"O pięknie" - alexgregor
"(S)trup" - Dagmara Delijewska
"Opaska na oczy" - A.J Lunaitte
"Obecność" - A.J Lunaitte
"Teoria poezji" - czerwiec
"Cichym śledziłam Go lotem..." - Bramini
"Głosy" - WildBeast
"Wewnętrzność" - szon
"Twarze" - klasyk

Bejdak daremny

Po skutej lodem ziemi kroczy ja- niby bóg majaczący milczeniem wymierzam kolejne kroki zamarzniętych nagich stóp uporczywie kroczących Nagość naturalnego stworzenia tworzy prawdomówność władzy chętnie obwieszczanej przez samych słowików porannych wiecznie niespokojnych Wzrokiem przeszłości obwieszony skrępowany łańcuchami czasu zmarnowanego głuchym wzrokiem na wszelkie refleksje mętnie odnajduje coraz to nowy punkt horyzontu wypatrując się w ziemię nijaką Tylko istoty Szaro-błękitne krążą, zataczając półkola po czystym niebie nieskażonym kłamstwem proroków fałszywych Czas przebiega obok mnie czuję jego gwałtowny chłód obdzierający mnie z wątpliwości bezkompromisowego stworzenia czającego się na chwilę nieuwagi



        Dedykacja: Dla prawdziwego Bejdaka...

Płeć: nieznana
Ocena: 6
Liczba komentarzy: 4    
Data dodania: 25.02.2009r.

1     

kristophed Użytkownik wpmt 04 03 2009 (17:22:50)

Użytkownik ocenił pracę na 6

Nic nie potrafię powiedzieć... Cudo!

paJola Użytkownik wpmt 28 02 2009 (14:56:29)

Michał, ja mogę Ci tylko podziękować, że mogłam przeczytać coś takiego. Twoja poezja rzuca na kolana zapewne nie tylko mnie. Pozwalasz ludziom interpretować swoje prace, a sam pisząc wiersze jesteś (chyba, że się mylę) subiektywny. Dobrze pamiętam co powiedzieli Ci ludzie, którzy znają się na poezji... "ewidentnie masz talent". Nic do tego chyba nie mogę dodać, ponieważ nie znam się na tym, ale wystarczy mi to, że tamci się znają. ;] Będę szczęśliwa jeśli obiecasz mi, że nie zrezygnujesz z tworzenia poezji, nie zaprzepaścisz swojej szansy, swojego talentu. Pozdrawiam, Paulina.

MareczekxD Użytkownik 26 02 2009 (09:31:54)

Użytkownik ocenił pracę na 6

Cóż mam więcej powiedzieć ;)

aubrey Użytkownik wpmt 25 02 2009 (21:32:57)

Użytkownik ocenił pracę na 6

Jak Ty mnie tym tekstem pozytywnie zaskoczyłeś. Rozdziawiłem usta i nie mogę wyjść z podziwu. Jest to niewątpliwie jeden z 10 najlepszych wierszy tego portalu. Stworzyłeś istny cud, napisany w sposób niezwykle przejmujący czytelnika. Widzę prawdę bijącą z tego wiersza, która przeplatana jest świetnymi refleksjami nad tym, kim jest podmiot. Całość jest dla mnie misternie skonstruowaną antytezą, którą budujesz na dwóch płaszczyznach. Pierwszą z nich jest porównanie osoby mówiącej w wierszu do niby - boga, które sprawia, że czytelnik widzi w wierszu niejako siebie - romantyka, który tworzy świat na swych ideach, poglądach, które wyznaje i o które może nawet walczyć. Milczenie daje wyraz głębokiej wymownej ciszy, w której pogrążony jest podmiot. Widać wyraźnie, że podmiot ewidentnie chce być kimś więcej niż tylko człowiekiem, zabawką tak kruchą, że złamie go najsłabsze słowo go hańbiące. Później uświadamiasz adresatowi, że pomimo swej wielkości "ja" liryczne jest zniewolone przez własne przemijanie, które co chwila przybliża go do ostateczności, czyli śmierci. Dajesz upust swojej wyobraźni wprowadzając do utworu retrospekcje, która nie jest niczym poparta. Mnie to bardzo zaintrygowało i przyznam szczerze, że jest to coś niesamowitego. Z kolei w późniejszych strofach stwarzasz napięcie, sprawiając, że charakter wiersza zmienia się na opisowo - sytuacyjny. Swoboda, z jaką napisałeś wiersz uświadamia, że nic dla człowieka nie jest niemożliwe, chociaż jest spętany węzłem czasu, mijającego niepostrzeżenie pośród wzlotów i upadków. Ten tekst jest idelany pod każdym względem. Nie mam wyboru i stawiam szóstkę, ale to taką ogromną. Chylę czoło przed Twym talentem.


Musisz się zalogować aby móc pisać komentarze.

Znak Fabryka Słów Media Rodzina Iskry Purpose Akcent Jaguar W.A.B. Telbit Radwan Piąty Peron WSQN Replika E-tekst Piórem Feniksa Edupedia Audiobook Złote myśli

Statystyki: Wiersze: 9701 | Proza: 2330 | Publicystyka: 721 | Komentarze: 68306 | Użytkownicy: 12452
Online(67): 67 gości i 0 zarejestrowanych: