Będę

A ja będę przy Tobie,
Od początku aż do końca,
Będę mówić, kiedy zechcesz
I pomilczę, jeśli trzeba.
Bo choć niebo tak daleko,
Choć czar życia szybko pryska,
Ja Ci stworzÄ™ tutaj raj,
Pokażę Ci piękno jesiennych spacerów.
Będę przy Tobie,
Na zawsze, na wieczność,
OgrzejÄ™ CiÄ™ przy moim kominku.
A Ty dziękując utulisz mnie...
I pozwolisz przy Tobie zasnąć.

Ocena: 3.5
Liczba komentarzy: 2    
Data dodania: 11.08.2009r.

.Sunshine 11 08 2009 (23:31:48)

Użytkownik ocenił pracę na 4
Do siódmego wersu ten wiersz miał styl, może oryginalność to zbyt dużo powiedziane, ale coś takiego, że się zarówno dobrze czytało, jak i to było takie proste ujęcie ale w specyficzny sposób. Ale potem to już niezbyt. Jakby tak na siłę, inaczej, gorzej. Niemniej jednak.

DonVendetta 11 08 2009 (19:36:42)

Użytkownik ocenił pracę na 3
Mam wrażenie, jakby ten wiersz był urwany z kontekstu. Podoba mi się to, ze mówisz tu nie o cierpieniu z powodu miłości, lecz zaufaniu prostej i czystej miłości. Jednakże wiersz nie powala, ale jest już lepiej. Ode mnie 3. Pozdrawiam DV