Banalnie o miłości znów

Użytkownik ocenił pracę na 4
Banalnie czy niebanalnie... Jak dla mnie średnio. Jeśli chodzi o wiersze o miłości, to jestem dosyć krytyczna. Muszę się zgodzić z Tomkiem, że tworzysz świat, do którego możemy uciec przed codziennością i pomarzyć. I to o czym również aubrey wspomniał - zakończenie... dla mnie jest to jeden z najważniejszych punktów wiersza - wyszedł Ci genialnie. Teraz to ja mogę dalej dyktować wyobraźni, co ma mi ukazać. Jednak zgodzę się również z jazzu przede wszystkim w sprawie interpunkcji. To druga sprawa, na którą zwracam dużą uwagę. Trochę ją tu zaniedbałeś, co mnie raziło podczas czytania. Niektóre wersy, metafory wydają mi się dosyć banalne, jak napisał Dawid - przegadane. Za całość daję mocne cztery.

Użytkownik ocenił pracę na 6
Nie zgodzę się z jazzu. Do mnie ten wiersz trafia, a wszystko jest jak najbardziej dopracowane. Tytuł jest moim zdaniem zły, ponieważ powinno być niebanalnie o miłości znów. Powtórzę się po raz enty. Dla mnie w wierszu o miłości musi być również tejże miłości, jej przedstawienie, opis sytuacji, magia, urok, niepowtarzalność i prawda. Zakochałem się w tym wierszu. Ale przejdę do rzecz. Wiersz ma charakter opisowo-refleksyjny. Została zastosowana liryka bezpośrednia, na co wskazują czasowniki w formie osobowej. Tekst nie skupia się tylko na miłości samej w sobie, czytelnik ma przed sobą również piękne przybranie całości, przystrojone prostotą słów, środkami stylistycznymi i naturalnością. Podmiot liryczny jest zakochany, co ewidentnie można wyczytać. Poprzez brak górnolotnych słów mogę odkryć cały utwór za każdym razem inaczej, co mnie przyprawia o dreszcze. Pozwoliłeś mi nastroić się, odpocząć, stworzyłeś świat, który mogę sobie wyobrazić. Treść nie ma w sobie przepychu, jest w nim harmonia i ład. Poprzez wyliczenia, gradację w pewien sposób, dałeś nam wyobrażenie, jakze subtelne. Dziękuję Ci za to. A zakończenie należy do jednych z najlepszych, jakie kiedykolwiek czytałem . Pozostawiłeś je otwarte, teraz to czytelnik tworzy dalej historię. Jestem pod ogromnym wrażeniem. Daję sześć.

Kurcze, zacznę od tego, że jest długi, trochę przegadany, nie wiem czy celowo, ale jest chaos w tym wierszu. Rozumiem, że wiersz biały, ale ta interpunkcja nie trzymająca się kupy? Dwuwersowe wstawki są czasami ciekawe a czasami banalne np. "Jesteś na krześle, na którym nie usiadłaś I po co?" - Rozumiem pytanie do następnej strofy ale to o krześle? brak spójności z resztą... Jestem niestety na nie...