Zwyczajnie samotny
autobusowy fotel
zostawia wolną rękę
pulsującym węglom
imaginacyjnej plasteliny
formujÄ…cej obraz coraz to nowych
starych twarzy
nieodłącznych
towarzyszy podróżnika
nie rozmawiam z martwymi czÄ…steczkami
budujÄ…cymi na szybie kontur
rozmytych oczu
ale z mistycznÄ… figurÄ…
nieosiÄ…galnÄ…
w normalnych warunkach
a deszcz ciÄ…gle pada
obrazy spływają po szybie
i giną pod kołami
Dedykacja: jeżdżącym autobusami :)
Ocena: 0
Liczba komentarzy: 1
Data dodania: 29.05.2009r.
Powiem tak: z niektórymi metaforami to przegięłaś, ale większość powiem, że znośna, ba, bardzo dobra. Kiedy początek był taki sobie, to końcówka była powalająca, lekka i przyjemna. Miałem wrażenie, że z banału przeszłaś na wyższy stopień egzystencji, że tak się wyrażę. Opisane w nietuzinkowy sposób, oryginalny wręcz rzecz pozornie nieatrakcyjna, zwykła, byle jaka. A tu takie miłe zaskoczenie, wynikające z pisania o rzeczach zwykłych, językiem innym i nieadekwatnym do nich. Szczerze powiedziawszy to trochę mnie zmiażdżyłaś swoim opisem w tym wierszu, bo mocno zaakcentowałaś wyjątkowość rzeczy opisywanej i dałaś tyle metafor, że to mnie wręcz zdziwiło. Ogólnie ładnie całość poprowadzona, niby ciężko, ale jednak na koniec ładnie podążałaś ku lekkości. Jestem na tak.
Musisz się zalogować aby móc pisać komentarze.
Statystyki: Wiersze: 7860 | Artykuły: 264 | Recenzje: 234 | Proza: 1645 | Wywiady: 50 | Komentarze: 46578 | Użytkownicy: 3567
Online(47): 36 gości i 11 zarejestrowanych:
Salem_de_Lincourt, dezerter89, Pawlak, .moniaa., exother, utopistka, Darksio, Eska-floreska, Szary sweter, Zygmunt Krasiak, pisarkownica
Dekalog | Historia | Redakcja | Regulamin rekrutacji
Nasze społeczności: Nasza-klasa | Facebook |
Nasze serwisy: Portal | Forum | Mapa |
Kanały RSS: Prace | Nowości | Wydarzenia
Współpraca: Portal literacki | Copyright © 2008 - 2010, portal literacki wpmt.pl