Atlas Mnemosyne

Użytkownik ocenił pracę na 5
Hmm dosyć kontrowersyjny przynajmniej ja dla mnie Twój wiersz, tytuł znaczy tyle co atlas pamięci, gdyż Mnemosyne była boginią pamięci i matką greckich muz. Zaczynasz od opisu miejsca, w którym znajduje się podmiot liryczny, ono tak jak podmiot żyje własnym życiem, które nie należy do najlepszych. Zastanawia mnie czy tropy życia to ludzie, czy ślady po nich zostawione, bo Limbo wg wierzeń chrześcijańskich to miejsce dla osób niewierzących, ale niegrzeszących, pustkę w której niedosyt może wynikać z braku przypisanego miejsca (niebo/piekło) - ciekawe i zastanawiające. Bawisz się słowem, co mi się podoba np. "byłymyśli" - ciekawa metafora. Od wiersza na odległość bije jego świeżość, ale idąc dalej. Zmienia się typ podmiotu lirycznego, zwraca się do czytelnika, zabieg dosyć ciekawy, przypomina mi to monolog. Niezbyt wiem dlaczego akurat Acheron ma gardło, bardziej byłbym za źródłem jako rzeka smutku pasowałoby bardziej. Końcówka zupełnie odbiega od schematu, pojawia się kobieta, pojawia się Bóg, który stoi i to pytanie na końcu, nie wiem dokładnie dlaczego jest tak sformułowane, ale wprowadza lekką konsternację. Kurcze nie wiem, co dać, bo ta końcówka zupełnie zbiła mnie z tropu... Cóż zaryzykuje i dam 5 z plusem, najwyżej zostanę zbesztany:)