Astmatyczność listowia

Użytkownik ocenił pracę na 6
Przeglądam prace w poczekalni i dostrzegam, że żadna nie ma takiego potężnego sensu istnienia jak twoja. Podmiot liryczny, tfu zacznę inaczej. Dostrzegłem tutaj pewnego rodzaju dekadentyzm, podmiot liryczny będący częścią jakiejś większej grupy społecznej wtapia się w nią (zrozumiałem to przez słowo "uniesiemy" w pierwszej zwrotce). Podmiot wznosi ostatnie toasty, z nadzieją, że zdąży przed końcem. Później dostrzegam pewną anonimowość podmiotu, która jest zabliźniana przez sól (Sól symbolizuje dobrą radę, uzdrowienie. nieśmiertelność, niezniszczalność, odporność na zepsucie, trwałość; siłę witalną, zdrowie). Nie wiem dlaczego, ale czytam Twój wiersz już kilka razy i na końcu zawsze uderza mnie jakiś nie byt. (kilka słów ode mnie: Masz świetny warsztat, posługujesz się świetnie symbolami, nic dodać, nic ująć 6) Slava! Salem.