Archanielskie Wizje cz. I

Wizja I (SkÄ…piec)
dostrzegłem widmo(!)
utkane z pary mętnych ulotnych mgieł
w szmatach wiszących strzępach tkaniny
chciwie trzyma w dłoniach szkatułkę
tuli do siebie
jak dziecko niewinne ze złota ulane
patrzy
czy intruz przebiegły
złodziej
nie skrada się z tyłu

wicher dziko szarpie liśćmi
a drzewa(?)
rozstąpiły się przed zjawą
tulÄ… do siebie swe bure konary
tłoczą się w gąszczu
czary(…)

* * *

w złotych szatach zawodzą kapłani
wśród krzyży z bursztynu
Bogu oddani(?)
wielbiÄ… w swych duszach Barok(!)
zamknięty we freskach
dawnych malarzy

patrzÄ™ na twarze
pełno ich w koło
wszystkie poważne zatopione w modłach
do Matki Boskiej(?)
nie(!)
oni widzą tylko złote ramy
świętych obrazów(!)

powaga na twarzy
biskup przemawia
kończy swoje zbyt długie kazanie
słucham
zamilknie wyjdÄ™

- (…) wspierać należy biedaków w potrzebie
ulżyć w nędzy
napoić ubrać nakarmić
amen(!)

szmer szept szum
dookoła mnie gesty

- amen(!)

wstaję z ławy jak głaz twardej
podobnie wygodnej
bez słowa bez gestu
wychodzÄ™
opuszczam Boga który na to pozwala

stojÄ™ w lecie
gdzieÅ› niedaleko
sosny wokół sypią szyszkami
jakby z koron dawały ziemi podarki
za to że trzyma ich wątłe korzenie
las pachnie
szumi oddycha pulsuje
czystym życiem
wdzięczna natura

zanurzam rękę w odmętach kieszeni
szukam(…)
kształtne pudełko
w rzędach śpią uśpione papierosy
wyciÄ…gam jednego
subtelnie acz stanowczo trzymam go w ustach
ponownie przemierzam otchłanie płaszcza
trochę czarów
wydobywam ogień z serca zapalniczki
palę(…)

dym jak modlitwa ulatuje do nieba
pewnie jakiś anioł się krztusi(?)
klnie na wynalazcÄ™ dymu

koniec liturgii(!) tłumy wychodzą(!)
w tunikach jedwabnych
błyszczących cekinach
kolorowy pochód
panien szlachcianek panów baronów
utuczeni jak wieprze idące na rzeź
z obłudą na twarzach
patrzÄ… na siebie paleni rzÄ…dzÄ…
chciwość(!)

podchodzę bliżej
bez złości czy gniewu
zdjÄ…Å‚em maskÄ™ emocji wszelakich

- spieprzaj włóczęgo(!)
pewnie na wino chciałeś(!?)

krzyknął do mnie pewien jegomość
wsiadajÄ…c do bestii
o sierści koloru srebrny metalik
patrzę z pogardą słów mi szkoda
tłum znika jak kropla krwi w wannie wody
podchodzę bliżej stoję w ukryciu
jak lis
przyczajony przed zajęczą norą
czekam(…)

wrota świątyni
ozdobione srebrem
tlącym się jeszcze w ostatnim słońcu
tuż nie opodal widzę biedaka
klęczy z garnuszkiem
oczy kieruje ku górze
czeka(…)
na chleb powszedni wspomniany w modlitwie(?)

drzwi skrzypnęły ukazały wnętrze
a może to larwy(?)
wyległy właśnie ze świeżej padliny
w szatach kolorem purpury ozdobionych
święte larwy
męczennicy(?)
tłuści utuczeni na ludzkim mięsie
czerwie świątobliwe
biskup wraz ze świtą
jakby bestia i stado chłopców niewinnych
niewolnicy(?)
dzierży swój kostur
kij pasterski bogato złotem wysycony

spostrzegli biedaka
odziany w Å‚achmany
we wszystko co dał mu matka ulica
na pewno głodny chory
na ubóstwo smutną przypadłość
patrzy na nich błagając
klęczy owieczka jak do pacierza
a pasterz(?)

- odejdź włóczęgo(!)
precz(!)
to dom Pana nie przyczółek(!)

mało co kija mu na głowie nie złamał
a biedak(?)
odszedł spokojnie w pokoju Chrystusa
amen(…)

* * *

widmo swe złoto skrywa w korzeniach
głęboko głęboko głębiej
zakopuje(!)
przykrywa ziemią chciwością
znika(!)

przerażone konary skulone
w gÄ…szczu
wicher chłoszcze korony
na tle granatowych chmur
księżych maluje powietrze światłem

wraca potępieniec(!)
szuka w panice pieniędzy monet
są(…)
znów zerka w tył
nie ma łotrzyka złoto zakopuje
czar pryska
znika(!)

* * *

SiedzÄ™ skupiony
taka piękna jest noc
ten blask(…) odbija się iskrą od blachy
dach katedry
a pode mną pejzaż lasu rozlewa się falą
zimnej zieleni skrytej
przez noc
wiatr lekko muska mnie po twarzy
gładzi po włosach
szeleści w piórach moich skrzydeł(…)
gwałtowny ruch(!) przecinam przestworza
łagodny spadek(…) witaj matko ziemio
śpij spokojnie nie przeszkadzaj sobie

Podchodzę do wrót
otwarte(…)
cisza ołtarze śpią
widzę tylko czerwoną lampkę wieczności
szelest piór(…)
czar skrzydeł znika
cicho jak złodziej zmierzam do celu
wilki śpię
komnata bestii
skupiony zamykam oczy
lekki jak powietrze stajÄ™ siÄ™ parÄ…
otwieram oczy
smok śpi w legowisku
(…)
błysk stali
zaśmiał się księżyc
podnoszÄ™ kosÄ™

- pora abyś zakopał szkatułkę hipokryto(!)

łoże zalało się czerwienią
grzechu
więcej nie popełnisz(!)
amen(!)

Ocena: 5.5
Liczba komentarzy: 12    
Data dodania: 16.12.2011r.

EdwardSkwarcan 22 12 2011 (00:57:15)

Użytkownik ocenił pracę na 6
Åšwietnie - pa

quovadis 21 12 2011 (23:04:48)

Elo Ismo! Wiersz traktuje o hipokryzji naszego otoczenia, bardzo ciekawy - dostrzegamy człowieka wyplutego przez społeczeństwo na margines, smutne, ale niestety takich jednostek przybywa. Dobrze opisane motywy apokaliptyczne - wiersz pogrąża a w myślach raz po raz pojawia się jedna za drugą, nieracjonalne wizje - komplement!

Ta miniaturka dla Ciebie, napisana po przeczytaniu powyższego utworu:
* * *
bezduszny świecie
zacierasz bez ograniczeń
uchybienie chciwości

Salem_de_Lincourt 21 12 2011 (23:10:50)

Genialna miniaturka, dziękuję ^^

quovadis 21 12 2011 (23:32:41)

supeeeeeer-fajowo, że się Tobie podoba Ismo! Do następnego (jutro czytam część II-gą)...

MJ 17 12 2011 (12:10:56)

Użytkownik ocenił pracę na 5
Wiersz bardzo ujmujący. Obrałeś taką tematykę, aby pobudzić wyobraźnię i kreatywne myślenie czytelnika. Tak jak zauważył ISO - pomimo swej długości, wiersz jest bardzo płynny i czyta się go z zapartym tchem. Jakby tego było mało, posługujesz się naprawdę wysublimowanym słownictwem, co jeszcze bardziej potęguje wrażenie, że wiersz jest dopracowany i dopięty na ostatni guzik. Szczególnie podoba mi się część pierwsza i ostatnia - niejako powiązane ze sobą otwierają i zamykają całość tej poetyckiej myśli. Całość to taki mały masterpiece, urzekła mnie Twoja poezja.

ISO 17 12 2011 (10:54:03)

Czytałam ten wiersz, jak jeszcze był w innym dziale :] Pierwsze co mi się rzuciło, to płynność. Choć długi można go przeczytać na jednym wdechu. Druga rzecz, to zachciało mi się zrobić z niego prozę. Świetna by była z niego krótka powieść pisana w pierwszej osobie. Kurcze, aż zachciało mi się teraz przeczytać książkę o podobnej tematyce. Podsumowując: forma wiersza, ale treść bardziej zbliżona do prozy.

EdwardSkwarcan 16 12 2011 (17:23:58)

Ismo "czarna rozpacz", co on taki długi? czytałem i powiem
naga prawda.Pozdrawiam.

Salem_de_Lincourt 16 12 2011 (21:50:11)

bo na krótsze mnie nie stać ^^

Salem_de_Lincourt 16 12 2011 (14:46:18)

Początkowo dodałem to jako poetycką prozę, jednakże powiedziano mi, że to jest wiersz. Rozczłonowany traci sens, próbowałem, długość właśnie tym uzasadniam.

quovadis 16 12 2011 (14:53:38)

Pochylam się Ismo - a to trudniejsze niźli pęk miniaturek - więc do komentarza jeszcze daleko...pozdrawiam :)

EdwardSkwarcan 22 12 2011 (00:06:52)

Myślę, że przed rozstaniem z portalem mogę dać moją opinię
najbardziej uczciwÄ… i tolerancyjnÄ…!!!

Wesołych świąt Ismo:(

quovadis 22 12 2011 (00:31:44)

Edziu, czy to tylko "przerwa świąteczna", czy opuszczasz portal/nas na zawsze??? :)