Apokalipsa

Tak jak aubrey spostrzegł, tytuł nie sugeruje tylko i wyłącznie końca świata. To coś więcej, nie tylko nazwa, nie tylko świadomość nagłej katastrofy, ale także poprzedzające ja kataklizmy. Dotychczasowe życie, dzień i noc, miesiąc i rok- wszystko jest apokalipsą w moim rozumieniu. Każdy jęk i ból, to mała apokalipsa; koniec łączący początek. Tutaj nie doszukujmy się dosłowności, tylko metaforycznego znaczenia.

Użytkownik ocenił pracę na 5
To prawda, że tytuł jest czasami kluczem do utworu, ale może mieć on również charakter metaforyczny. Akurat tutaj jest kluczem do odczytania utworu. Wiersz ten, który formą przypomina monolog liryczny opisowo - refleksyjny jest niewątpliwie objawieniem. Dlaczego? Może lepiej zapytać kogo. Otóż to podmiot liryczny został objawiony, objawione zostały jego spostrzeżenia i to co zobaczył. Jest to liryka bezpośrednia, w której osoba mówiąca w wierszu stara się objawić czytelnikowi, że apokalipsa ma nie tylko być Końcem Świata, ale również poprzedzającymi go kataklizmami. Tutaj widać wyraźne załamanie świata podmiotu i to jest bardzo wzruszające, a zarazem daj do myślenia. Zakończenie dobre i nieco enigmatyczne. Pozostawia nam miejsce na zastanowienie nad tym, kim albo lepiej zapytać czym jest podmiot? To chyba na tyle. Mocne 5.

Apokalipsa - z greckiego apokalypsis znaczy - objawienie. Więc tytuł nie pasuje trochę ;/

Użytkownik ocenił pracę na 4
Pierwsze spostrzeżenie może i banalne, ale mi się to rzuciło w oczy - połączyłbym ostatnie 3 wersy w jeden wers, wrażenie byłoby chyba ciut większe. Ogólnie jest dobrze, nawet bardzo, stać Cię na więcej, ale ten utwór nie jest zły :) w ogóle zbyt często dzielisz wypowiedzi na wersy, przez co całość ciut "rozlazła" się wydaje, co delikatnie odwraca uwagę czytelnika od treści wiersza. Mocne 4.