Anorektyczna...

Trzasnęła drzwiami
,Boże wyzwól mnie’
Zamknęła się za myślami
Widziała siebie we śnie
Za wielkimi liczbami
Na blacie…
Nie miała dużo lat
Ale za dużo na wadze
Zniewoliła ją siła dat
Odkąd przybrała na masie
Nie mogąc uwolnić się z krat
Na długiej głodu trasie

I biegła po drodze krętej
myślała, że tylko głód ją lubi
że gdzieś za zakrętem
parę kilogramów zgubi
Biegła czym prędzej
Może jej się znudzi
Już nie miała siły więcej
Żeby uciekać od ludzi
Dostała chorobę w podzięce
I zawsze kiedy siÄ™ budzi
Patrzy na swoje ręce
,Kiedy się wreszcie odchudzi’
Myśli tuląc w nich swoje serce

Małe marzenie o pięknym ciele
Zmieniło się w wielką obsesją
Może prosi o wiele
Żyje pod presją
Głodu…
On jest zwycięzcą
Bo boli
I zawsze będzie bolał
Przegrywa z drapieżcą
Który nigdy nie skona


Może kiedyś się wszystko zmieni
Może będzie umiała żyć inaczej
Jej życie się odmieni
I wygra w tej trudnej walce
Może nabierze do życia ochoty…
Albo umrze w nadziei
Że lekka jak motyl
Żyła w królestwie cieni

Ocena: 4.667
Liczba komentarzy: 10    
Data dodania: 11.02.2009r.

AnonimowaFankaPoezji 11 09 2010 (11:47:39)

Użytkownik ocenił pracę na 5
Hmm, rzeczywiście, lepiej byłoby podzielić ten wiersz na więcej strof, byłby bardziej czytelny. Rymy miejscami trochę 'zjeżdżają' z poziomu, ale poza tym nie mam zastrzeżeń. Jest cudowny temat, są uczucia pochodzące z głębi serca. Ten utwór jest po prostu autentyczny, to podoba mi się w nim najbardziej. Ma to 'coś'. Jeśli chodzi o treść, także nie widzę nic niejasnego. Daję pięć z ogromnym plusem.

monia_ju 23 05 2010 (15:37:54)

Użytkownik ocenił pracę na 6
szukałam wierszy kiedyś na takie ciężkie tematy. Jak dla mnie nie ma tu nic niejasnego.

asiunia12345 23 05 2010 (14:51:08)

Cztery ostatnie wersy zachwyciły mnie najabrdziej. A poza tym... Chyba się za bardzo zachwycam tą tematyką, zakrawa o niebezpieczeństwo. Ale to jak narkotyk. Może nie rozumiem Cię doskonale, ale w sporej części.

cofeine 07 06 2009 (00:03:04)

Użytkownik ocenił pracę na 4
Mocny. Rymy mnie trochę drażnią. Odbierają specyficzny klimat. Za to niektóre porównania bardzo trafne. Powyżej przeciętnej. Dlaczego? Bo osobisty i na trudny temat.

takalama 30 05 2009 (14:08:21)

Użytkownik ocenił pracę na 4
Wiersz o anoreksji.. Znam tą chorobę, też przez nią przechodziłam. A jeśli ty walczysz, to życzę szczęścia, w walce :) Wiersz jak dla mnie dobry, jednak wolałabym coś bez rymów ;)

nasty929 12 02 2009 (20:40:25)

Użytkownik ocenił pracę na 4
Podziwiam za to, że napisałaś wiersz rymowany. temat masz ciekawy, ale opracowanie średnio mi się podoba. Za mało konkretów. Poza tym, nie łapię wątku, ze ucieka od ludzi. Choroba ją oddaliła? Jakoś kiepsko to rozumiem. Dopiero teraz zauważyłam, ze sama przez to przechodziłaś, ale nie zmienia to mojego zdania. Choć wielki plus za to, ze się otworzyłaś i mówisz o tym.

Gualadajarana91 12 02 2009 (20:27:46)

Dziękuję serdecznie, tak naprawdę jest to dla mnie osobisty wiersz. Dodałam go tutaj w nadziei że jakaś równie młoda (18 l) i zagubiona dziewczyna to przeczyta, i może w takiej a nie w innej formie dotrze do niej to co teraz chciałabym przekazać wszystkim. Jest jeszcze wiele innych o tej tematyce, ale ten pisałam w momencie, kiedy już byłam bardzo nisko. Może o krok? Ale napisałam go i spojrzałam przez okno, akurat na ulicy rozmawiały dwie staruszki - pomyślałam sobie, może ja? kiedyś? Wystarczy tylko to przetrwać...

aubrey 12 02 2009 (11:53:26)

Dedykację przeczytałem później. Jednak już pisałem: z tego wiersza biją prawdziwe emocje i dlatego ocena jest taka, a nie inna.

pawelkalu 11 02 2009 (23:32:28)

aubrey, Tym bardziej podziwiam dziewczynę, która to napisała po fakcie, że cierpi na tą chorobą;/ Naprawdę szacunek.

aubrey 11 02 2009 (21:43:37)

Użytkownik ocenił pracę na 5
Temat jest naprawdę odważny i to jest dla mnie już duży powód, żeby spojrzeć na Twoją pracę. Wiersz ma w sobie niebywały urok. Ciekawa forma, przekaz nie najgorszy. Jednak nad samą budową można by popracować. Dlaczego? Lepiej byłoby podzielić na większą ilość strof, co dałoby lepszy efekt wizualny i jednocześnie sprawiłoby, że czytania stałoby się płynniejsze. I znów zginęły w pewnym momencie rymy, co robi się już strasznie irytujące. Ale przymknę na to oko. Treść jest niezwykła. Trudno mówić o problemie, jaki poruszyłeś. I trudno jest podołać ciężarowi takiego tematu. Jedyną, dosyć dużą rysą na tej całości jest samo wykonanie. Już mówię dlaczego. Wcześniej pisałem, że napisanie dobrego wiersza rymowanego jest niebywale trudne i wymaga bardzo dużej sprawności językowej. Nie twierdzę, że takowej nie posiadasz. Chodzi tylko o to, że ja Twój wiersz widzę inaczej. To mi trochę przeszkadza, lecz jeśli mam być obiektywny dam Tobie 5.