amymone, Dawied - Usta

Myślę, że... no;p Urzekł mnie za pierwszym razem. Jest bardzo prosty, a w tym tkwi w końcu piękno. Krótki do tego i jak zazwyczaj ciężko w takiej formie ująć sytość, to ja niesyta nie jestem. W drugim wersie strasznie mi się widzi przecinek po 'choć kochamy', pomaga w czytaniu. Poza tym przyzwyczaiłam się już do bałaganu interpunkcyjnego, więc w tym temacie skończę mą przemowę. Lekki ten wiersz i bardzo taki 'oderwany'. Nie wiem czy będziecie wiedzieć o co mi chodzi, ale jak nie, to postaram się wyjaśnić już na stronie. Zamyślony. Hm może odrobinę bezradny, ale tak zbywająco bezradny. "Nie wiemy". Końcówka - pierwszy wers, podoba mi się, bo wywołuje chęć do krzyku. Tak spontanicznie iii jakby wybudzając z lekkiego półsnu, jaki wywołaliście wcześniejszymi słowami. Czytelnik tak się zamyślił delikatnie, zobojętniał na wszystko inne zewnątrz, skupiając się na biedronkach i beztrosce, a Wy przypominacie o sobie wykrzyknikiem. Następnie potęgujecie ooo mam! Zagubienie? Szczególnie wielokropkiem i znów tym "nie wiemy". I ten ostatni wers. Taki nagły, hm... Ogólnie cały wiersz maluje mi się spontanicznością. Lekkością w pisaniu, wypowiadaniu słów. Stworzyliście ładny, niewinny, rzekłabym nawet, obrazek dwóch zamyślonych 'nie-poetów'. Na marginesie kwiatkowym mówiąc, baaardzo mi się podobają czerwone biedronki Justyśka;p

Użytkownik ocenił pracę na 5
Na początku odniosę się do wypowiedzi mojego poprzednika. Jak dla mnie zastosowanie przecinków jest w pełni uzasadnione. Głupio bowiem byłoby nie zastosować przecinka w wyliczeniu w wierszu z interpunkcją. To bardzo ciekawy tekst mimo, iż z wydaje się niepozorny. Określenie miłości według poetów i ukazanie kontrastu wobec życia codziennego jest ciekawym środkiem w wierszu. Cały wiersz, a szczególnie zaskakujące zakończenie całowaniem jest wyrażeniem ów środka. Czytałem wasze poprzednie wiersze i wiem, że bywały lepsze, ale ten mimo wszystko jest bardzo dobry ;)

Użytkownik ocenił pracę na 4
I kolejne Wasze dzieło przyszło mi komentować, w sumie nawet dobrze, bo mam okazje śledzić rozwój dymorficznej poezji. Najbardziej szczerze mówiąc zdenerwowały mnie przecinki rzucone jak kamienie, bez większej potrzeby - ale już się tego nie czepiam, bo każdy pisze jak uważa i uważa to za dobre. Druga rzecz, słowo "czemu" nie pasuje mi w ostatnim wersie 2 strofy, bo jak to kiedyś było "nie czemu tylko dlaczego" i to drugie słowo tutaj bardziej mi się widzi. Ale to by było na tyle z czepianek. Zastosowanie powtórzeń z odpowiednim nakierowaniem nawet ma swój cel ("nie wiemy"), co nie jest złe. Abstrahujące od reszty wersy jak ten z biedronką, ukazują to co jakby dzieje się wokół zakochanych, bez zbytniego zagłębiania się w ten świat - liczy się tu i teraz. Ładnie, aczkolwiek będąc szczerym nie zachwycił mnie ten wiersz w porównaniu do poprzednich - wiem, że stać Was na więcej dlatego stawiam 4 z plusem. I życzę owocnej weny.