Amper miłości

Użytkownik ocenił pracę na 4
Zastanawiający wiersz... Pierwsza strofa dobitnie pokazuje smutek ukryty we wnętrzu i naturze podmiotu lirycznego. Życie pełne ciągłych wyborów. Fajnie ukazałeś prawo do niego- Szczęście i radość, czy anioł, w tym wypadku symbol życia wiecznego. Jest też miłość ale tylko jako sześcioliterowy wyraz bez uczuć, bo fakt tym właśnie ona jest. Znów w twoich utworach ukazuje się ta Fałszywość...co nie jest fajne, czytając dwie ostatnie strofy musiałam wrócić na ziemie i przymopnieć sobie o świecie, który składa się z nie szczerości... Pierwsza część, (bo pozwole sobie tak podzielić) jest smutna ale taka bajkowa natomiast końcówka ugasiła magie.
W moim ułożonym świecie albo coś jest bajkowo magiczne ale jednak smutne, bądż tylko smutne i fałszywe... i jedno i drugie akceptuje ale było by miło przeczytać coś z nutką uchwyconej magi, coś co mogło by choć troche ukazać świat w lepszych barwach...
Bez szału ale 4!

Użytkownik ocenił pracę na 4
To oryginalne, żeby pokazywać miłość od tej strony, ale sam wiersz do mnie nie do ońca niestety przemawia. Może coś w tym jest, ale nie potrafię się dopatrzeć

Użytkownik ocenił pracę na 4
Jedyne do czego bym się doczepił to do amperów. Fajny pomysł, ale przekazują nie pasuje za bardzo, bo jest jednostka natężenia. Po za tym bardzo ciekawa, lekka praca o miłości. Nie jest to ideał, bo mogło być dłużej, głębiej i łączenie miłości ze smutkiem wyszło banalnie.