Pseudonim: slavian
Imię: B.
Skąd: T.
O sobie: "I jak ja stanę przed Bogiem? Czy Bogami może? Co będę reprezentował gdy zacznę przestawać być? Jaki będę miał bilans? Jakie winien i ma? Humanista bez łaciny i greki, inteligent bez choćby angielskiego, rosyjski słabo i w razie czego "danke schon", z ledwie liźniętą rodzimą klasyką, która mnie zresztą żenuje i nudzi, z nieprzeczytaną Biblią, ledwie zaczętym Proustem, Joyce'm, bez obejrzanych teatrów i filmów, bez prawie wszystkiego zresztą czego nie było w telewizji, z niezbudowanym
Napisanych prac:
-
wiersze: 4
-
proza: 1
Średnia ocen: 4.5
Użytkownik uzyskał: 26 komentarzy
Najlepiej oceniane prace:
"Ślad w kałuży" 09.01.2009
" A pomyśleć, że chciał..." 14.01.2009
"Blisko-daleko" 16.02.2009
"Amor patriae nostra lex ! " 12.01.2009
"Niewłasne ja" 20.02.2009
Inne prace tego autora:
" A pomyśleć, że chciał..." 14.01.2009
"Amor patriae nostra lex ! " 12.01.2009
"Blisko-daleko" 16.02.2009
"Ślad w kałuży" 09.01.2009
"Niewłasne ja" 20.02.2009
Najlepiej ocenione wiersze (30 dni):
"Próg" -
Zoso - 6
"Medulla oblongata - core..." -
quovadis - 6
"Kocham cię za ścianą" -
.moniaa. - 6
"Białe Wargi" -
Zoso - 6
"Gdzie spędzisz wieczność" -
quovadis - 5.5
Najnowsze wiersze (wszystkie):
"Kiedy" -
Potwór_spod_łóżka
"Słowo do wieczności" -
cudzy
"Wszystko słyszę" -
.moniaa.
"*** (więc ja potem...)" -
Constance Trentham
"Porcelanowa lalka" -
pisarkownica
"Część" -
Dawied
"Próg" -
Zoso
"Dwunastokątne pomieszczenia" -
szon
"Medulla oblongata - core..." -
quovadis
"Do Zmarłych" -
Agregat
Amor patriae nostra lex”
I ruszyli przedsię bieżąc
Choć dziś ich skrzydła oplute
W miłość swą i glorię wierząc
Choć wolne niegdyś myśli kajdanami skute
Z wolna wprzódy swej chwały blaskiem
Okryli wzgórze chwalebnym kurzem
A skrzydła ich wraz z wiatru wrzaskiem
Niosły wrogom śmiertelną burzę
Garstka ich ledwie, a wrogów siła
... I huk wystrzału
Lecz ich nie przebiła
Salwa z samopału
I krew się polała w chwały imieniu
W Ojczyzny obronie
Ramię przy ramieniu.
Victoria! Pamięć im po wieczne czasy !
Dziś skrzydła tak dumne – zhańbione
Obietnice już im wyłgane
Krwawią,zdradą ranione
Psem czerwonym szarpane
Lecz dni wspaniałe powrócą
Wierze w to i tym żyję
Usta narodu hymn głośno zanucą
I wszelką hańbę pieśń ta rozmyje
I wróci husar w bieli, czerwieni
Z szablą wzniesioną w błękitu przestworza
A na niej dumnie w słońcu się mieni
Napis dostojniejszy niż polarna zorza
Amor patriae nostra lex”
Ocena: 4.4
Liczba komentarzy: 3
Data dodania: 12.01.2009r.
Użytkownik ocenił pracę na 5
naprawdę super, trudno nawet opisać ;)
A mnie ujął.
I to naprawdę mocno.
Wg mnie przepełniony patriotyzmem, pisany z sercem. Rymy niebanalne, ani trochę mnie nie męczą. Temat nieoklepany, opisany z należytymi emocjami. Słownictwo ciekawe, o wysiłku już nie wspominając.
Podziwiam, bo wątpię, że umiałabym napisać taki wiersz.
Cóż, ujął mnie. Szczere 6.
Heko
13 01 2009 (18:04:02)
Wiersz nie najgorszy. Za sam wysiłek daje 4
Musisz się zalogować aby móc pisać komentarze.
Statystyki: Wiersze: 7853 | Artykuły: 264 | Recenzje: 234 | Proza: 1645 | Wywiady: 50 | Komentarze: 46578 | Użytkownicy: 3567
Online(27): 19 gości i 8 zarejestrowanych:
Stefan B., Salem_de_Lincourt, Dawied, Ell003, Fał, pasieczny14, Kamil M. Jaszczak, Marie Julie
Dekalog | Historia | Redakcja | Regulamin rekrutacji
Nasze społeczności: Nasza-klasa | Facebook |
Nasze serwisy: Portal | Forum | Mapa |
Kanały RSS: Prace | Nowości | Wydarzenia
Współpraca: Portal literacki | Copyright © 2008 - 2010, portal literacki wpmt.pl