Akrofobia

Użytkownik ocenił pracę na 6
ja uwielbiam takie mocne zakończenia, jakby trochę wyrwane z kontekstu. "łzy Boga nie istnieją", aż nie wiadomo, czy lepiej być cicho, czy wyć z bólu. poruszyło mnie to. właśnie szczególnie taka mocna, zaskakująca końcówka, cały finał.

:] 4

Użytkownik ocenił pracę na 5
Cóż, powtórzenie słowa 'stosy' w pierwszej strofie może denerwować - mimo to wychodzi na plus. Z początku budowa trzeciej strofy kuła w oczy, teraz myślę, że zbudowałeś ją po mistrzowsku. Cha, no i wciąż najlepsza ostatnia strofa.

Całość przemawia do mnie, woła: "Czytaj mnie! Czytaj mnie!". Ja odpowiadam: "Nie mam już czasu, muszę schodzić z kompa!", ale ona i tak woła: "No czytaj, k***, ile można się wydzierać?!" - a więc czytam:).

Podoba mi się ta udoskonalona wersja 'Akrofobii' i z chęcią postawię pięć <co miałeś wtedy ode mnie? mniejsza z tym>.

Użytkownik ocenił pracę na 5
InteresujÄ…cy.
Zastanawia mnie jakim kluczem jest tutaj "akrofobia". Mam tutaj bardzo ciekawy utwór o torturach na religijnych heretykach. O absurdach religii. Myślę, że nie tyle chodzi tu o "lęk wysokości" co "lęk upadku". Upadku władzy.

Coś uznajemy za dobre i mamy się tego bezgranicznie trzymać. Mimo tego, że tak naprawdę niszczymy w ten sposób prawdziwe dobro.

Też denerwuje mnie schematyczne życie. Kultura masowa stara się niszczyć wszelkie odrębności. Zmieniamy zasady aby likwidować oryginalność.

Aby ją wykorzenić.

---
Podoba mi się ten utwór. Dobrze napisany technicznie. Rymy, powtórzenia, metafory, epitety, budowa powodująca, że czyta się to przyjemnie.