A właśnie że tak!

Przywracam.

Na czas konkursu praca usunięta.

Użytkownik ocenił pracę na 5
Zawsze Twoje prace charakteryzowała jednolitość treści, przy jednoczesnym jej uwieloznacznieniu oraz fakt całkowitego oddaniu się szczegółom, takim jak przemyślane budowanie klimatu(taka świadoma manipulacja czytelnikiem) i charakteryzacja podmiotu. Przy tych cechach treść jest czymś, nad czym panujesz. Jednym słowem rzucasz temat i już przy próbie czytelnika rozmawiasz czytelnika, oprowadzając go po swoim wnętrzu. Delikatność brzmienia i subtelność karmienia symbolami to kolejne atuty. Tematyka, którą obrałaś, nie jest przedstawiana w sposób który dławi, jest w tym pewna niekonwencjonalność, swoboda karmienia słowem i treścią. Ponad pół roku temu, w jednej z prac napisałaś:

gubić wierzbowe nieszczęścia
wydziergane na liściach bladych
które uderzają z dłoni dzieci

Ten wiersz być może w pewien sposób do tego nawiązuje, ale jest to ukazane w bardziej przywódczy, dojrzalszy sposób, mimo, że całość jest wciąż niesamowicie niewinna.

W kolejnej zaÅ›:

Myśli wzburzone po błyskawicach skaczą
upadajÄ… na niebotyk ciemny spluty

To wszystko jest ze sobą takie tożsame. Za każdym razem jesteś szczera i każda praca trwa Tobą, w Tobie i upoetycznionej przestrzeni. To wszystko charakteryzuje ponadczasowość, jestem pewien, że tak samo przeżyłbym tamte prace jak np. w skutecznie łzawiącej melancholii przy trzywierszowej pracy z połowy Grudnia.


Tak nawiasem mówiąc:

a nawet jeśli
to głowę schowamy
pod zbyt krzykliwy księżyc
i z brzegu szklanki spijemy
czystość intencji

Ten fragment jest esencją całości w swej charyzmatyczności, trafne zaakcentowanie pracy. Zostawiam mocne 5, to jedna z lepszych prac w tym tygodniu.