Zaloguj się lub zarejestruj
aby móc skorzystać z wszystkich dobroci tego serwisu...

Regulamin

Nie masz konta? Zarejestruj się! Nazwa użytkownika: E-mail:

Pseudonim: Salem_de_Lincourt
Imię: Salem
Skąd: Warszawa, kocia stolica.
O sobie: Chodzę zawsze swoimi drogami. Wybieram takie wśród kwiatów i zbóż.

Napisanych prac:
- wiersze: 54
- proza: 28

Średnia ocen: 5.0
Użytkownik uzyskał: 581 komentarzy

Najlepiej oceniane prace:
"* * * (zawsze na..." 06.03.2012
"* * * (było nas dwóch)" 04.03.2012
"* * * (... puste to..." 03.03.2012
"* * * (Popiół tańczy..." 29.02.2012
"Modlitwa czarodzieja" 24.02.2012

Inne prace tego autora:
"Samobójca" 05.02.2012
"* * * (spadł z nieba)" 04.02.2012
"* * * (skryty liryzm)" 03.02.2012
"* * * (zanurzyć..." 18.11.2011
"Przemyślenia" 10.02.2012

Najlepiej ocenione wiersze (30 dni):
"Próg" - Zoso - 6
"Medulla oblongata - core..." - quovadis - 6
"Kocham cię za ścianą" - .moniaa. - 6
"Białe Wargi" - Zoso - 6
"Gdzie spędzisz wieczność" - quovadis - 5.5

Najnowsze wiersze (wszystkie):
"Kiedy" - Potwór_spod_łóżka
"Słowo do wieczności" - cudzy
"Wszystko słyszę" - .moniaa.
"*** (więc ja potem...)" - Constance Trentham
"Porcelanowa lalka" - pisarkownica
"Część" - Dawied
"Próg" - Zoso
"Dwunastokątne pomieszczenia" - szon
"Medulla oblongata - core..." - quovadis
"Do Zmarłych" - Agregat

* * * (spadł z nieba)

spadł z nieba
anioł
kurz oblepił pióra

grzejąc dłonie
zniczami
płakał z bólu

szedłem tamtędy ja
szary poeta
z fajką w zębach

zobaczyłem anioła
podarowałem mu wiersz
a on uleciał
w stronę nieboskłonu

zgasiłem papierosa
o but
i pomyślałem odchodząc
„poezja uskrzydla”

Dedykacja: Aniołom... w szczególności jednemu A. S.

Ocena: 6
Liczba komentarzy: 3
Data dodania: 04.02.2012r.

Szary sweter 05 02 2012 (03:01:42)

Użytkownik ocenił pracę na 6
Witam.

Kiedy zaczęłam czytać Twój wiersz i jako pierwszy pojawił się spadający anioł, nastawiłam się trochę negatywnie. W końcu ile wierszy można pisać o spadających aniołach? Jednak kurz oblepiający pióra dodał mu wyrazu - stary, zakurzony, zapomniany, nikomu niepotrzebny anioł. W kolejnej strofie zbudowałeś mroczny, bardzo przygnębiający (i mało odkrywczy)jego obraz, płaczącego z bólu. W kolejnej strofie wkracza podmiot liryczny wnosząc ze sobą do wiersza prostotę. Wnosi też wiersz, który "uskrzydla" anioła i pozwala mu odlecieć. Świetnie wyszło Ci to połączenie szarości, zrezygnowania i przyziemności z lekką, a jakże treściwą i ciekawą puentą. I przede wszystkim za tę puentę nie mogę Ci postawić nic innego jak 6. Oby więcej takich wierszy - prostych, ubogich w słowa, ale bogatych w przesłanie.

Pozdrawiam (czy jak tam to mówisz, salva!)
Szary sweter