Zagadka Kuby Rozpruwacza

Autor książki: Andrzej Pilipiuk
Rodzaj: Zbiór opowiadań przygodowych
Język: Polski
Stron: 338
Wydawca: Fabryka Słów

Ci, którzy jeszcze nie znają przygód najlepszego egzorcysty - amatora w Polsce (a może i na świecie), z pewnością zainteresują się tą książką. Jest to jeden z czterech zbiorów opowiadań o Jakubie Wędrowyczu. Postać egzorcysty jest pełna kontrastów - z jednej strony bimbrownik, menel, wrzód na tyłku lokalnej policji. Z drugiej znający się na swojej robocie egzorcysta, najsławniejszy w całej Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej, i dobry kumpel - zawsze można na nim polegać, nieważne, czy chodzi o przepędzenie upiora, czy o urządzenie libacji - w jednym i drugim sprawdza się znakomicie.
Szczerze mówiąc, gdy zabierałem się do tej książki (moja pierwsza, jeśli chodzi o Wędrowycza), spodziewałem się jakichś mrocznych walk z duchami, egzorcyzmów nad opętanymi, stałego przepędzania strzyg, wampirów itd.. I owszem, znajdziemy to w książce - jednak nie pojawia się to cały czas. Andrzej Pilipiuk oszczędnie używa Jakuba jako egzorcysty i bardziej skupia się na jego prywatnym życiu, co - muszę przyznać - bardzo dobrze się sprawdza. Różne problemy przyjaciół i jego własne są bardzo często tematami opowiadań, i nie są ani trochę gorsze od tych, w którym problemem faktycznie jest walka z siłami nieczystymi.
Jednak to, co jest najlepsze w tej i innych książkach o Jakubie W., to całe mnóstwo absurdu. Jest wszędzie, w każdym opowiadaniu zdarza się coś niesamowitego i niezwykle wręcz zabawnego. Warto przeczytać te opowiadania chociażby dlatego, by sprawdzić, co ciekawego wymyślił tym razem Andrzej Pilipiuk. Nie oczekujcie "porządnej", przesiąkniętej jakąś głębszą fabułą i jakimikolwiek przesłaniami treści. Niesamowite przygody egzorcysty i jego przyjaciół potrafią wciągnąć bez tego wszystkiego. W dodatku treść bywa czasem kontrowersyjna (z powodu pewnej bezpośredniości Jakuba Wędrowycza, jeśli chodzi o rozwiązywanie niektórych problemów, ale o tym, mam nadzieję, przeczytacie sami), jednak nie umniejsza to ani trochę tego niepowtarzalnego uroku opowiadań o Wędrowyczu. Co więcej, stwarza pewien klimat wokół jego osoby i zwyczajnie bawi. Także na brak humoru w tej książce absolutnie nie można narzekać.
Nie da się nic więcej chyba powiedzieć o Jakubie Wędrowyczu, bo zwyczajnie trzeba by było zdradzać szczegóły fabuł kolejnych opowiadań. Można tylko na koniec stwierdzić, że w zasadzie - jak ktoś chce - bez większych przeszkód może zacząć lekturę od środka, bo by nie być zagubionym w treści, wystarczy znać kilka podstawowych szczegółów dotyczących osoby Jakuba, okolicy, w której mieszka itd.. Tego wszystkiego można się dowiedzieć już z lektury dwóch - trzech opowiadań. Oczywiście najlepiej zacząć czytać od początku, ponieważ - nie tylko w mojej opinii - pierwsze opowiadanie (od którego z resztą pochodzi tytuł całej książki) jest najlepsze ze wszystkich, i jakby zachęca czytelnika do przeczytania kolejnych. Kilka następnych jest niezłych, ale od pewnego momentu im dalej jesteśmy, tym lepsze i ciekawsze są przygody egzorcysty.
Książkę polecam z całego serca. Każdy, kto lubi niekonwencjonalne opowiadania, z pewnością pokocha Wędrowycza za niespotykaną formę opowiadań, w których występuje. I być może dowie się, jaką bronią walczy się z upiorami, duchami i zjawami (najczęściej linką hamulcową, by udusić drania).

Zalety:
- Świetny styl autora.
- Kilotona humoru.
- Można czytać od końca, a i tak nie grozi nam dezorientacja.
- Krótkie opowiadania, idealne, gdy chce się przeczytać coś niedługiego i lekkiego.

Wady:
- Niektórych może denerwować kontrowersyjność treści.

Ocena: 5
Liczba komentarzy: 2    
Data dodania: 05.02.2009r.

Dawied 23 02 2009 (15:27:59)

Użytkownik ocenił pracę na 5
Nie czytałem opowiadania, ale recenzja dobra. Rzeczywiście zdarzyły ci się powtórzenia, ale nie zdradzasz fabuły i jednocześnie ukazujesz fakty z treści, które zaciekawiają.

Pyza 06 02 2009 (19:44:59)

Użytkownik ocenił pracę na 5
Wiem, że recenzje to nie moja branża, ale musicie mi wybaczyć - nie mogłam się powstrzymać. Poprawiłam kilka drobnych błędów (literówki, brak kilku przecinków). Ogólnie praca jest dobrze napisana, czyta się lekko i szybko. Można dużo się dowiedzieć, ale to raczej zachęca do przeczytania książki pana Pilipiuka niźli odstrasza. Jest jednak trochę za dużo powtórzeń, moim skromnym zdaniem. Ja sama książkę miałam okazję czytać i myślę, że w dobry sposób przytoczyłeś jej fabułę, bo przecież nie chodzi w niej tylko o egzorcyzmy - na jej stronach jest przedstawiona historia jego rodziny, sporu z Bardakami, wiecznych libacji z jego kumplami i całego procesu pędzenia bimbru :) Myślę, że w pełni zasługujesz tą recenzją na 5.