Trzynastolatki (część 1 i 2)

Autor książki: Kate Andrews
Rodzaj: młodzieżowa
Język: angielski
Stron: 1 - 294, 2 - 288
Wydawca: Jaguar, Wydawnictwo

Książki Kate Andrews opowiadają o niesamowitych przygodach piątki nastoletnich przyjaciół: Carrie, która ma piękne, długie, „ciemne” włosy i orzechowe oczy. Uwielbia pisać opowiadania, ale oprócz przyjaciołom, którzy uważali, że są wspaniałe, nie pokazywała ich nikomu. Carrie ubiera się na czarno. Nie lubi komputerów i swojego pełnego imienia – Carrington; Alex ma jasnobrązowe włosy i niebieskie oczy. Odkąd zmarła jej mama Alex mieszka z ojcem i bratem Mattem. Jest chłopczycą i nie lubi niczego „dziewczyńskiego”. Kocha jazdę na deskorolce (jest w tym naprawdę dobra) i swoich przyjaciół. Zawsze ma na głowie czapkę Supersonicsów. Nosi szerokie podkoszulki i skate’owskie spodnie; Sky ma ciemną karnację i włosy, duże brązowe oczy. Mieszka na łodzi z rodzicami i młodszym bratem. Uwielbia zakupy, muzykę pop i plotkowanie. Jest wegetarianką; Jordan ma zielone oczy i jasne włosy. Rysuje wspaniałe karykatury, które pokazuje tylko swoim przyjaciołom. Potrafi grać na saksofonie i w koszykówkę. Nie lubi swoich trzech starszych braci, z których często się nabija; Sam jest Indianinem, ma bardzo ciemne włosy i oczy. Lubi jeździć na deskorolce z Alex i surfować po necie. Cieszy się ze spotkań z przyjaciółmi. Chodzą oni razem do gimnazjum Roberta Lowella. Jeżdżą tam autobusem nr 4 i to do nich należy tylne siedzenie. Łączy ich wiek i wspólna ławka w stołówce. A szkoła jak szkoła – nauczyciele, znajomi, nauka i wrogowie. No właśnie – wrogami grupki przyjaciół są najpopularniejsze dziewczyny w gimnazjum, które bohaterowie nazwali Amiszonkami. Należą do nich Amy, Aimee i Mel. Na początku myślałam, że to kolejne książki dla nastolatek, które opierają się na prostym schemacie: przyjaciółki, chłopcy, randki i zakupy... Myliłam się Książki składają się z trzech zabawnych opowiadań, które ma przedstawia historie jednego lub dwóch bohaterów, lecz nie zapominamy o innych. Ich rozważania na temat swojego życia. Po przeczytaniu kilku stron, pomyślałam: „a dobra, niech będzie”. I tak skończyłam pierwszą część. Moja ocena? Bardzo dobra. Po tym sięgnęłam po część drugą. Niektóre wątki w książkach były naprawdę zabawne np. gdy przyjaciele przekomarzali się między sobą, wtedy na mojej twarzy pojawiał się uśmiech i myślałam: „skąd ja to znam?”, przecież też jest nastolatką. „Bohaterzy maja bardzo interesujące życie” – śmiałam się w myślach. Ale nie zawsze było tak kolorowo. Tak jak każdy z nas dorastając, staje przed trudnymi wyborami. Nasi bohaterowie również. W książkach jest ciekawie opisana realizacja podjętej decyzji - za i przeciw. W trakcie czytania zrozumiałam, że te osoby są nietypowe. Radzą sobie w różnych sytuacjach i pomagają nawzajem. Gdy kogoś skrzywdzą to potrafią się przyznać do błędu. Są różni pod wieloma względami, lecz nie przeszkadza im to. Te dzieciaki wiedzą co to przyjaźń, wiedzą jak jest ona w życiu ważna. Często wystawiana jest na próbę, mimo to walczą o nią. Książki są takim zbiorem pamiętnika każdej z dziewczyn. Ich przemyślenia, własne zdanie i krytyka. Można powiedzieć, że autorka oddała bohaterkom kilka kartek, by mogły one głębiej opowiadać o czym myślą. Wśród wszystkich młodzieżowy książek doceniam niewiele, a powieści Kate Andrews są chyba najlepsze i najodpowiedniejsze dla dziewczyn, które chcą przeczytać coś lekkiego, a zarazem ciekawego i interesującego. Które chcą oderwać się od własnych spraw, a śledzić czyjeś inne. Dla nastolatek książki opowiadające o dzisiejszych młodych kobietach, są naprawdę potrzebne. Może dlatego, że pomagają rozwiązać problemy, które ma na ogół każda dorastająca dziewczyna?

Zalety:
- Lekka i barwna
- Zawiera problemy, z którymi borykają się młodzi
- Nawiązuje do przyjaźni
- Jest dla każdego, czy to młody, czy to stary

Ocena: 5
Liczba komentarzy: 2    
Data dodania: 14.10.2008r.

kajcio2000 05 08 2009 (02:45:06)

Użytkownik ocenił pracę na 4
Dobra recenzja, budząca we mnie zmieszanie. Każda książka ma jakąś wadę, a nie wypisując żadnej sprawiasz mocne wrażenie subiektywizmu. Uważam także, iż mogłaś się za bardzo nie rozczulać nad bohaterami, a jedynie ich krótko przedstawić, by każdy z czytelników mógł w nich dostrzec siebie. Czytając Twoją prace, to chwilami trochę się gubiłem.

Lilka 01 08 2009 (19:49:30)

Użytkownik ocenił pracę na 5
Trochę szkoda, że nie ma wypisanych wad, w końcu żadna książka nie jest idealna. Fajnie się czytało, lekki, przyjemny styl. Nawet obszerna, choć ''tajemnie'' książki pozostają nieodkryte w recenzji. Grunt to podstawa. Pewnie czułabym się zachęcona do lektury, bo wywołała na mnie pozytywne wrażenie, gdybym jej już wcześniej nie przeczytała. Trochę pomieszane. 5