Siódma pieczęć

Data Premiery: 16.2.1957r.
Gatunek: Dramat
Czas: 96 min.
Reżyser: Ingmar Bergman
Obsada: Gunnar Björnstrand-Jöns
Max von Sydow-Antonius Block
Bibi Andersson-Mia
Nils Poppe-Jof
Bengt Ekerot-Śmierć
Inga Gill-Lisa
Maud Hansson-Wiedźma Tyan
Inga Landgré-Żona Blocka
Erik Strandmark-Jonas Skat
Anders Ek-Mnich
Åke Fridell-Plog
Bertil Anderberg-Raval
Catherine Berg-Klęcząca dziewczyna

Średniowiecze dla współczesnych to smród, brud, ubóstwo, a przede wszystkim ciemnota. O ile do trzech pierwszych określeń zastrzeżeń nie mam, tak z ciemnotą nie do końca. Niewielu ludzi zdaje sobie sprawę, jak wysoko rozwinięta była kultura Europy i Azji w tej epoce. Wydawać by się mogło, że z goła prozaiczna czynność, jaką jest gra w szachy, dla ówczesnego ludu była „czarną magią”. Nic bardziej mylnego! Udowadnia to film, szwedzkiego reżysera i scenarzysty Ingmara Bergmana, z roku 1957. „Siódma Pieczęć”, bo o tym dziele mowa, to groteskowa i nieco apokaliptyczna wizja zmagań z istotą śmierci, ujęta oczyma średniowiecznego społeczeństwa.

Film obala wszelkie mity, jakie narosły wokół „ciemnych wieków” – upada wszechmoc nauk Kościoła, ideał rycerski, celowość wypraw krzyżowych oraz co najważniejsze, pod wątpliwość poddawane jest istnienie „życia po śmierci”. Ukazana jest zgnilizna moralna (fizyczna z resztą też); gwałty, zdrady, rabunki, przemoc i choroba. Nad tym wszystkim bezwzględnie sprawuje pieczę Pan Śmierć – u Bergmana to szkaradny łysol o białej twarzy, ubrany w rozłożysty czarny płaszcz. Śmierć przychodzi po Antoniusa Block’a – głównego bohatera „Pieczęci”. Ten nieszczęsny i zagubiony w sobie rycerz, powracający z krucjaty, namawia Śmierć na nietypową rozgrywkę – partię szachów. Naiwnie, jako stawkę wybiera własne życie. Block w poszukiwaniu odpowiedzi na nurtujące go pytania rozpoczyna „dance macabre”, nieświadomie wciągając coraz więcej, bliskich jego sercu, ludzi. Brnąc poprzez kolejne z licznych wątków przed widzem stawiane są jedynie pytania. Nie jest tajemnicą poliszynela, kto zwycięży w tym pojedynku, dając jedyną słuszną odpowiedź.

Ze względu na rok produkcji tegoż obrazu nie uświadczymy w „Siódmej Pieczęci” żadnych specjalnych efektów wzmacniających emocje. Napięcie utrzymywane jest dzięki błyskotliwym dialogom. Zagrywki Śmierci, riposty Block’a, gagi giermka Jöns’a stale wprowadzają w stan zamyślenia i niepewności. To właśnie niepewność – majątku, uczucia, a wreszcie wiary i sensu istnienia – wybija się jako główny motyw, wokół którego zbudowana została fabuła. „Siódma Pieczęć” to udany moralitet o walorach edukacyjnych. Godne uwagi dla osób poszukujących w kinie czegoś więcej niż golizny i litrów krwi.

Ocena: 5
Liczba komentarzy: 1    
Data dodania: 14.10.2008r.

Pcheła 14 10 2008 (18:18:55)

NIE się postarał. ;p