Most do Terabithii

Autor książki: Katherine Peterson
Rodzaj: przygodowa
Język: angielski
Stron: 234
Wydawca: NASZA KSIEGARNIA

Jedenastoletni Jess Aarons, pochodzi z dość ubogiej rodziny, a jego największym marzeniem jest być najszybszym człowiekiem na świecie. Pomimo, że w szkole jest nikim, a inni śmieją się z noszonych ubrań po starszych siostrach, głęboko wierzy i dąży do zamierzonego celu. Do sąsiedztwa wprowadza się dziewczyna w wieku chłopca, Leslie Burke.Pierwszego dnia szkoły, w którym miał być najszybszym biegaczem III, IV, V klasy, przegrywa bieg z Leslie. Jess i Leslie zostają przyjaciółmi.

Wkrótce, po przekroczeniu niewielkiego strumyka płynącego tuż opodal ich domów, odkrywają przepiękny, nowy, magiczny świat, i nazywają go Terabithia. Jest to sekretna kraina, do której można dostać się jedynie za pomocą zaczarowanej liny zawieszonej dawno temu na drzewie rosnącym na brzegu rzeki. Władcami tej twierdzy w środku lasu są Jess i Leslie.

Dzieci obejmują rządy w królestwie, toczą zaciętą walkę z Mrocznym Mistrzem i jego stworami oraz wymyślają szereg psikusów, żeby dopiec szkolnym łobuzom. Terabithia jest ich tajemnicą. Strzegą jej i walczą o nią. Spotykają przyjazne elfy i trolle, które obdarzają ich mocą prawdziwej przyjaźni, jak i złowrogie wrony czy olbrzymy. Niestety nadejdzie taki dzień, kiedy piękno zniknie i zostanie przysłonięte płachtą strasznej tragedii.

Katherine Paterson stworzyła niezapomnianą książkę o przyjaźni i potędze wyobraźni, o odwadze i walce o swoje miejsce w świecie, o przełamywaniu barier i o byciu sobą! Książka ta nie jest kolejną bajeczką w stylu "Harry'ego Pottera", "Most do Terabithii" to przepiękna historia o tak prawdziwej przyjaźni, że trudno jest w nią uwierzyć. Czytelnik doświadcza zarówno chwil radości, jak i smutku, tak wielkich, że łzy same płyną falami. Polecam gorąco.

Zalety:
- Interesująca
- Ciekawa fabuła

Wady:
- Zbyt krótka

Ocena: 5
Liczba komentarzy: 3    
Data dodania: 14.10.2008r.

Astralka 06 10 2009 (21:23:23)

Jeśli chodzi o Katherine Peterson, czytałam jej książkę pt. Wielka Gilly. Mimo zwodzącego tytułu naprawdę mi się spodobała i wzruszyła, a piszę to po to, żeby zaznaczyć, że przynajmniej w tamtej książce podobał mi się jej styl pisania. Co do Mostu do Terabithii, wstyd przyznać, ale obejrzałam jedynie film. Może jeśli znajdę w bibliotece, to przeczytam, zwłaszcza jeśli zakończenie jest takie jak w filmie...:)

kajcio2000 30 07 2009 (10:22:10)

Użytkownik ocenił pracę na 5
Ciekawa recenzja, nic dodać, nic ująć. Wszystkie informacje zostały zachowane i nie ujawniłeś w większej części tajemnicy książki.

Pcheła 14 10 2008 (15:13:18)

Bardzo ciekawa recenzja. Niekiedy tylko gubisz się w tym co piszesz. Za bardzo próbujesz ubarwić ją i wychodzi Ci masa przecinków. Ogólnie jest dobrze. ;)