Maria i Magdalena

Autor książki: Zofia Kaliska
Rodzaj: Obyczajowa
Język: Polski
Stron: 74
Wydawca: Wydawnictwo Printex

Tytułowe bohaterki to bliźniaczki, urodzone w prostej rodzinie polskich pracowników. Ojciec, Roman, jest dentystą i w zasadzie tyle, poza drobnym wspomnieniem z dzieciństwa, o nim wiemy. O Wandzie – matce, opiekunce ogniska domowego – wiemy niewiele więcej.
Cała akcja książki jest przekrojem przez ponad 23 lata istnienia polskiej rodziny, od przekwitu komunizmu aż po pierwszy rok trzeciego milenium. Możemy więc, czytając ją, dokładnie prześledzić rozwój może nieco zbyt stereotypowej rodziny polskiej przełomu tych lat.
Rafał z charakteru jest małomówny, ale jednocześnie z jego zachowania w pewnych sytuacjach można wywnioskować, że dawna, polska kultura została w niego wpojona twardą, mocną ręką ojca. Notabene, barczystego i atletycznie zbudowanego osobnika. Dentystą został z zamiłowania i lubi swoją pracę w państwowej przychodni. Mimo namów małżonki nie daje się przekonać do otwarcia własnego gabinetu. Rysuje się nam więc jako postać niemalże drugoplanowa i gdyby bywał w fabule nieco częściej i mocniej zaakcentowany, to mógłbym o nim powiedzieć śmiało: porządny obywatel.
Wanda z kolei to niepoprawna kombinatorka, dająca się poznać jako typowa Polka, która zawsze chce wyjść jak najbardziej na swoje. Bezwzględnie prowadzi dom, nie patrząc na zapatrywania innych mieszkających pod tym samym dachem. Aktywna uczestniczka kółka różańcowego, nad pewne zasady przedkłada "dobro” rodziny. Staromodne myślenie nakreśliło jej zaś tylko jeden model takiego dobra: mieć zapewniony byt i dobrą "partię” dla córek.
Co do tytułowych panien, są to dwa zupełnie różniące się od siebie typy. Marysia, roztargniona imprezowiczka i lekkoduch, nie przejmuje się chyba niczym poza swoim wyglądem i tym, aby mieć przy sobie wystawowy kawałek męskiego "mięska”. Bo do pewnego, dość późnego wieku, tylko umięśnione ciało się dla niej liczy w mężczyźnie.
Magda z kolei to jej zupełne przeciwieństwo. Ascetyczna, zupełnie nieimprezowa, woli wieść spokojne życie. Jest ustatkowana myślowo, jednak książka nie buduje jej obrazu zbyt pozytywnie – przez narratora jest kreowana na zbyt smutną i ponurą, niż jest w rzeczywistości.
Ponadto rodzina, która mieszka w Nadwarciu koło Poznania, obejmuje jeszcze dziadków, u których cała rodzina Izydorów mieszka. Eugeniusz i Regina są jednak postaciami tła, dlatego też pisanie czegokolwiek o nich mija się z celem.
Jeśli obyczajowość całej historii nie zachęca was do przeczytania, może zrobi to kilka uwag technicznych. Po pierwsze język książki jest przyjemny i lekki. Autorka skutecznie wystrzegała się wszelkich archaizmów, mowy specjalistycznej i tym podobnych. Może się zdawać, że przez to książka zubożała – nic bardziej mylnego. Zyskała dzięki temu jedynie na lekkości i łatwości w jej zrozumieniu.
Druga kwestia to uboga wiedza szczegółowa o rodzinie Izydorów. Jak wygląda ich dom? Jak Wanda gotuje? Te braki podkreślają jeden smaczek – Izydorowie wpasowują się w kanon przeciętnej polskiej rodziny. Bardzo wiele rzeczy można sobie na ich temat dopowiedzieć, bardzo wiele zostaje przekazanych w sposób pośredni. Obraz rodziny budujemy więc po części sami, dzięki czemu lektura szczególnie wciąga.
Jeśli miałbym ocenić subiektywnie "Marię i Magdalenę", to powiedziałbym, że jest to z pewnością książka skierowana do osób w różnym przedziale wiekowym. Nieskomplikowana, za to dająca sporo przyjemności historia pozwala na chwilę oderwać się od swoich problemów. Stereotypy, przywołane w niej, nie wypaczą zaś w żaden sposób tego, jak postrzegamy rzeczywistość – wpasowują się w zbyt wiele archetypów ludzkich.
Tak więc, czytelniku, jeśli po skomplikowanych powieściach Dickensa czy Christie szukasz prostej, ale nie banalnej pożywki dla umysłu i wyobraźni, nie pozostaje mi nic innego, jak polecić Ci "Marię i Magdalenę" Zofii Kaliskiej.

Zalety:
- Dużo zostawia domysłom
- Przyjemny, prosty język
- Lekka lektura

Wady:
- Operuje stereotypami
- Do cna obyczajowa
- Zbyt krótka :)

Ocena: 3.667
Liczba komentarzy: 3    
Data dodania: 04.08.2009r.

kajcio2000 10 08 2009 (02:21:06)

Użytkownik ocenił pracę na 4
Recenzja z pozoru wydaje się dobra, ale gdyby się przypatrzeć. Brakuje mi jakiegoś wprowadzenia. Rozczulasz się nad opisami osób(nie piszę, że to źle), a z kolei nic nie piszesz o fabule. Podoba mi się opis zalet i wad, także nie zapomniałaś/eś o krótkim ich wypisaniu.

Imbir 06 08 2009 (15:25:03)

Użytkownik ocenił pracę na 4
Szczególnie podoba mi się tytuł książki, ze względu na odbiór typowo osobisty. ;) Recenzja całkiem ciekawa, jednakże tak jak zaznaczyła Pcheła - odczuwalna jest nuta niedosytu. Można nakreślić sobie jako tako bohaterów, ale właśnie ciężej jest z fabułą - może właśnie to ma zachęcać do samodzielnego przeczytania tej książki? ;)

Pcheła 04 08 2009 (22:22:45)

Użytkownik ocenił pracę na 3
Trochę ciężko mi ocenić, bo czuję lekki niedosyt. Ucieszyłam się, że będę czytać Twoją recenzję, a tu małe rozczarowanie. Dużo o bohaterach, mało o fabule. W sumie gdybym chciała sięgnąć po książkę, to zrobiłabym to na ślepo. Przedstawiłeś tytułowe bohaterki, ale nie napisałeś nic, co robią i co dzieje się w książce. Przy rodzicach się pogubiłam, bo nie wiedziałam o jakiego Rafała chodzi, dopiero gdy napisałeś o małżonce to do mnie dotarło. Uratowały Cię sprawy techniczne, które jednak zachęcają do sięgnięcia po książkę. Co nie zmienia faktu, że dość słabo. Od mnie 3, chociaż ciężko mi ją postawić.