Krzywa Sweetmana

Autor książki: Graham Masterton
Rodzaj: Thriller
Język: Angielski, tłum. Piotr Kuś
Stron: 395
Wydawca: Wydawnictwo Replika

Od lat toczą się spory, jak przewidzieć zmiany społeczne i jak nimi kierować. Doszło nawet do powstania zawodu trend-setterów. Zadaniem tych sowicie wynagradzanych ludzi jest wyznaczanie kierunków poprzez reklamowanie produktu/poglądu/upodobań wśród najbliższych znajomych. Co jednak, jeśli jest inny sposób?

John Cullen jest młodym mieszkańcem Topanga Canyon. Zarabia wyprowadzając psy i szorując samochody gnuśnych i bogatych mieszkańców Beverly Hills. W wolnych chwilach zajmuje się remontem domu w kanionie, kochaniem Vicki i pogawędkami z sąsiadem, Melem. Przygotowuje się do pierwszej od pewnego czasu wizyty ojca w jego domu.
Sielanka zmienia się w ciągu minuty. Tyle trzeba płatnemu zabójcy, aby dogonić Johna na autostradzie i zabić jego ojca. Od tej chwili Cullena opanowuje maniakalne przekonanie, że śmierć Williama nie była przypadkowa.
Jest to pierwszy dyskusyjny element książki. Idée fixe młodego Cullena dziwi szczególnie, że nie chodzi o znalezienie sprawcy, ale dowiedzenie, że śmierć jego ojca miała określoną przyczynę.

Akcja toczy się lawinowo. Mel i John krok po kroku odkrywają tajemnice, która stoi za śmiercią Williama Cullena i setek innych ludzi. Z niebezpieczeństwa, jakie ich czeka zdają sobie sprawę dopiero po podpaleniu domu Johna w Topanga Canyon. Mimo to podejmują ostatni krok w kierunku odkrycia tajemnicy i odwiedzają profesora Sweetmana, wynalazcę tytułowej krzywej.

Krzywą Sweetmana Masterton udowadnia, że można być arcywszechstronnym pisarzem. Mistrz horroru pokazał się bardzo dobrze również w kategorii thrillera z elementami political fiction.

Tajemnica, jaką owiana jest działalność płatnych morderców, wciąga jak ruchome piaski: powoli, ale nieubłaganie. Jest skomplikowana, czytając odkrywamy ją stopniowo. Towarzyszy temu nieustanne napięcie, co chwila podkręcane oraz dreszcz od karku po pięty.
Druga zaleta to język. Trzecioosobowy narrator dostosowuje swoje słownictwo do charakteru postaci, której działania przedstawia. Należy tutaj nadmienić, że w książce występuje dość spora doza wulgaryzmów. Z jednej strony rażą, z drugiej są pewnym klimatycznym smaczkiem.
Trzeci plus to akcja. Tydzień z życia bohatera zajmuje trzysta stron. Tempo jest niesamowite, zwroty błyskawiczne, suspens dozowany szczodrze, ale bez przesady. To dzięki temu od Krzywej Sweetmana nie sposób się oderwać aż do epilogu. Będącego zresztą jedyną wadą książki. Został on napisany jak sprawozdanie z tego, co stało się po rozwiązaniu akcji. Okraszono go wprawdzie ładnymi sformułowaniami, ale taka forma to za mało.

Krzywa Sweetmana to książka do polecenia. Jeśli chcesz dowiedzieć się, jaki jest inny sposób kierowania opinią publiczną, sięgnij po nią. Poznasz tajemnicę, o jakiej nie śniłeś...

Zalety:
- Wciągająca tajemnica;
- Ciekawa fabuła;
- Dużo napięcia;
- Błyskawiczna akcja;
- Język narratora.

Wady:
- Zdawkowa, sprawozdaniowa forma epilogu;
- Dziwna idée fixe głównego bohatera.

Ocena: 0
Liczba komentarzy: 1    
Data dodania: 15.12.2011r.

aubrey 18 12 2011 (13:58:12)

Napisałeś, Maćku, bardzo dobrą recenzję(po raz kolejny!), którą czyta się przyjemnie, bez zbędnego ślęczenia nad tekstem i zastanawiania się nad tym, co autor w tym zdaniu miał na myśli. Odniosłem wrażenie, że w pewnym momencie było może za dużo streszczeniówki, ale w przypadku Mastertona nie da się tego uniknąć, ponieważ jego książki są hm... wielopoziomowe, jeśli mogę to w ten sposób ująć.

Lubię czytać Twoje opisy tego, co aktualnie czytasz. Nie popadasz w schemat podręcznikowy, co jest Ci na plus, oczywiście. Lekkie i na chwilę, niewymagające, ale nakreślające czytelnikowi to wszystko, co powinien wiedzieć o danym utworze.

Nie lubię wystawiać ocen, bo na dobrą sprawę właściwszym byłoby ocenienie książki, do której przeczytania mnie zachęciłeś. Dobry, spójny tekst.