Czarodzieje mogą wszystko; Traktat o świecie czarów

Autor książki: Dariusz Chwiejczak
Rodzaj: Młodzieżowa
Język: Polski
Stron: 193
Wydawca: DC

Ciężko dziś znaleźć literaturę młodzieżową, która bawiąc, przy okazji rzeczywiście uczyłaby i wpajała czytelnikom pozytywne i potrzebne w życiu wartości. Próbę stworzenia takiej książki podjął Dariusz Chwiejczak, pisząc opowieść "Czarodzieje mogą wszystko; Traktat o świecie czarów". Jest to krótka (193 strony pisanych dużą czcionką) pozycja skierowana do młodzieży. Autor opisuje przygody Su Anderson – nowej uczennicy w klasie V b polskiej szkoły podstawowej, jej nowe znajomości oraz próbę nauczenia najbliższych przyjaciół czarów. Wbrew pozorom, nie jest to polski odpowiednik "Harry'ego Pottera" (choć w książce bohaterowie wspominają o nim, ba – jest on ulubioną lekturą Su), czary bowiem szybko okazują się czymś zupełnie innym, niż wydawałoby się przyjaciołom młodej czarodziejki oraz nowym czytelnikom książki.

Wielką zaletą "Czarodziejów" jest niezwykle szeroki krąg odbiorców. Początkowo nie byłem pewien, czy to książka dla dzieci, czy dla młodzieży – infantylny i zbyt staranny sposób wypowiadania się bohaterów zupełnie nie odpowiadał stylowi typowego piątoklasisty, ciężko też uwierzyć, że ludzie w tym wieku nie klasyfikowali Su - z jej pomysłem o nauce czarów - jako wariatki. Jest też sporo obrazków – pomysłowych i pięknie wykonanych, ale i to sugeruje raczej młodszych odbiorców. Nawet czcionka przemawia za tym, iż autor kieruje "Czarodziejów" właśnie do tej grupy czytelników. Z drugiej strony książka zawiera wiele naprawdę ważnych wartości – uczy, jak wielki priorytet ma miłość, radość i dobroć, zawiera też wskazówki, jak osiągnąć zamierzony cel oraz uczy wytrwałości i systematyczności w działaniu. Teraz jestem przekonany, że to opowieść, którą może przeczytać każdy – młodszym czytelnikom specyficzny, acz prosty język oraz ciekawe ilustracje ułatwią odbiór, natomiast treść z pewnością poruszy każdego – choć momentami może się wydawać, że nie ma tu nic odkrywczego, z pewnością przyzna jednak, że, jak to określiła Su: "to wielka różnica znać drogę, a iść drogą". Nauka tych ważnych życiowych wskazówek jest bardzo przystępna, każdy więc po przeczytaniu tej książki – bez względu na wiek - z pewnością długo będzie o nich pamiętać, a być może zacznie lepsze, bogatsze życie.

Wartościowość książki objawia się również w postaci, w jakiej ukazane są czary tytułowych czarodziejów. Nie chcę zdradzać szczegółów, powiem tylko, że zostały one ukazane w niebudzący żadnych kontrowersji czy zgorszeń sposób, co więcej – są fundamentem ciekawej fabuły, która – choć może i jest trochę naiwna – bardzo ułatwia odbiór (tu znów ukłon w stronę młodszych czytelników). Choć z pewnością nie jest ona najwyższych lotów, tak naprawdę służy głównie przystępnej nauce wartości i zachowań życiowych, które prowadzą prostą drogą do szczęścia, więc można wybaczyć "Czarodziejom" to niewielkie zaniedbanie o główne wątki. Znacznie większe wątpliwości niesie ze sobą zbyt definitywna klasyfikacja gier komputerowych i telewizji – zamiast nauczać dawkować sobie te rozrywki w rozsądny sposób, są one jednoznacznie i definitywnie określane za stratę czasu. To zdecydowana przesada – bądź co bądź, to książka przede wszystkim dla ludzi młodych, a więc spędzających sporo czasu na różnego rodzaju zabawie, również w postaci spędzania czasu z elektronicznymi środkami rozrywki. Młodym ludziom często bardzo ciężko poświęcić się całkowicie pracy i nauce, co sugeruje w pewnym stopniu książka – trzeba umieć sobie wyznaczać czas również na zabawę, a tego niestety tu zabrakło. Nauka samokontroli jest bowiem ważną lekcją w życiu człowieka, a że nie znalazła się wśród tylu mądrych rad, to po prostu wielki błąd autora i strata dla czytelników. Kontrowersje budzi również wykorzystanie znaku jing-jang w książce skierowanej głównie do młodych odbiorców – mimo że ma tu oczywiście inne znaczenie, jest to trochę nierozważne – pierwotne znaczenie jing-jang ma przecież podłoże okultystyczne, wbrew nowoczesnym poglądom zupełnie nieodpowiednie dla dzieci i młodzieży, która może źle ukształtować swój światopogląd na orientalne zabobony i amulety.

Na szczęście nie ma tu mowy o okultyzmie, a choć znak ten z pewnością może wzbudzić złe odczucia, została przezeń ukazana zupełnie inna filozofia. I choć książka nie jest wolna od innych wad (wspomniana wcześniej nieco infantylna fabuła, długość pozostawiająca pewien niedosyt oraz zbyt definitywne osądy w stosunku do rozrywki elektronicznej), mogę ją zdecydowanie polecić każdemu, a zwłaszcza najmłodszej młodzieży i dzieciom – refleksyjna atmosfera, jaką stwarzają "Czarodzieje" oraz wiele ważnych wartości i porad, jakich uczą sprawiają, że czyta się szybko i przyjemnie. Każdy, kto pragnie refleksji nad swoim życiem i radości z czytania ciepłej opowieści – niech sięgnie po tę książkę, zdecydowanie polecam. Szczególnie, że jest dostępna do ściągnięcia za darmo z internetu.

Zalety:
- Przystępne w czytaniu język
- Uczy ważnych w życiu wartości
- Zawiera lekcje wytrwałości, dążenia do celu i osiągania szczęścia
- Piękne ilustracje przykuwające oko

Wady:
- Fabuła i język zbyt naiwne dla starszych czytelników
- Kategoryczna krytyka komputerów i telewizji zamiast lekcji dawkowania przyjemności
- Kontrowersyjność użycia symbolu jing-jang

Ocena: 5.4
Liczba komentarzy: 5    
Data dodania: 20.07.2009r.

Keruz 07 11 2010 (23:43:36)

Użytkownik ocenił pracę na 4
Poprawnie, ale nie porywająco, czytałem to jak prace w liceum...

LuckyLoser 23 07 2009 (17:55:30)

Użytkownik ocenił pracę na 6
Podoba mi się! Rzeczywiście, ta książka jest dobra dla każdego. W Programie 1 Polskiego Radia od kilku dni słucham jej fragmentów. A jeśli chodzi o wzmiankę o komputerach itp. jest to słuszna uwaga. W końcu wszystko jest dla ludzi, tylko z umiarem. Umiejętność dawkowania sobie przyjemności jest ważna... ... a każda książka ma zalety jak i wady, o których trzeba wspominać. Ode mnie szósteczka.

kana 21 07 2009 (13:41:27)

Użytkownik ocenił pracę na 6
Wstęp ewidentnie zachęca, bardzo podoba mi się Twój styl pisania. Jest taki lekki i dojrzały. Aż dziwne, że to akurat Ty sięgnąłeś po taki rodzaj literatury. Recenzja jest bardzo dobrze napisana. Gratuluję! ;)

kajcio2000 20 07 2009 (23:04:56)

Użytkownik ocenił pracę na 5
Myślę , że niepotrzebna jest ta wzmianka o okultyzmie i spostrzeżenia związane z elektronicznymi rozrywkami . Po za ty jest dużo informacji i jest bardzo interesująca .Nie jest to obowiązkowe , ale brakuje mi tutaj krótkiego podsumowania . Dobrze , że napisałeś o wadach i zaletach .

Pcheła 20 07 2009 (21:41:04)

Użytkownik ocenił pracę na 6
Dwa błędy znalazłam, ale już są poprawione. Ciekawie piszesz, masz interesujący styl, dzięki czemu łatwo i przyjemnie się czytało. Recenzja zgrabna, wnikliwa. Są słowa krytyki jak i pochlebstwa. Ode mnie zasłużona szóstka.