Ala Makota. Notatnik sfrustrowanej nastolatki - tom 1

Autor książki: Małgorzata Budzyńska
Rodzaj: Dla dzieci i młodzieży
Język: Polski
Stron: 201
Wydawca: Znak

Ala Makota. Notatnik sfrustrowanej nastolatki - tom 1 Małgorzaty Budzyńskiej to zapiski z życia tytułowej Ali poprowadzone w formie dziennika. Jest to kolejna książka z serii, jednak brak znajomości poprzednich perypetii Makoty nie wprowadza chaosu do pracy.

Ala jest pogodną trzynastolatką i, jak to dziewczyna w jej wieku, miewa (adekwatne do niego) problemy. Choć może słuszniej byłoby stwierdzić, iż istotą jest tu raczej podejście do nich - planujący rozwód rodzice czy niespodzianka, którą życie obdarzyło jej starszego brata Roberta i jego dziewczynę oraz to, co z tego wynikło, stanowią jedynie wypadkową losów jej najbliższych, niesprowadzanych zaś na siebie przez nią bezpośrednio. Nie są to oczywiście jedyne problemy dziewczyny, z których na czoło z pewnością wysuwa się brak funduszy na nowe dżinsy, specyficzny stosunek do własnego imienia i nazwiska czy miłość (?!). Tak czy owak, sposób, w jaki Ala opisuje swoje rozterki i strapienia, z jednej strony wywołuje uśmiech na twarzy (błahość problemów nastolatek), z drugiej zaś owy aspekt pracy może irytować „nazbyt” poważnym czy (wpadając w drugą skrajność) niepoważnym podejściem do niektórych spraw (rumieńce Puszki i pierwszy, prawdziwy pryszcz kontra praca modelki jako rozwiązanie „problemów” finansowych). Punkt widzenia zależy od punktu siedzenia - w tym wypadku sporą rolę odegra wiek czytelnika, któremu (młodszemu) z pewnością łatwiej będzie się zidentyfikować z dylematami bohaterki.

Oprócz problemów (kto ich nie ma!) Ala może pochwalić się jeszcze, jak sama mawia, niereformowalnymi rodzicami oraz dwojgiem braci. Warto w tym momencie wspomnieć również o Puszce, najlepszej przyjaciółce bohaterki, o obiekcie westchnień Panny Sfrustrowanej oraz nie-obiekcie, o Hrabini i Mężu, Agnieszce i innych paniach ”z bliźniaczkami”. Wszystkie wyżej wymienione postacie zamieszkują stolicę, stałe miejsce akcji, które jednak pod koniec pierwszego tomu zupełnie zmieni położenie...

Książka została napisana łatwym, przystępnym językiem. Na ogół humorystyczna, zdarzają się jednak tu i ówdzie momenty zamyślenia. Dobrym zabiegiem jest ubranie przemyśleń nastolatki w formę krótkich wpisów do kalendarza, co uwierzytelnia pracę, sprawia, iż staje się bliższa osobom, które kiedykolwiek w podobny sposób magazynowały swe myśli i uczucia. Rozważając dalej zamysł książki pod tym kątem, pozwala ono przebrnąć przez perypetie Ali dość sprawnie i bezboleśnie, zwłaszcza że akcja toczy się wartko i nieskomplikowanie (choć jest to zapewne sprawką niemożności zawarcia obszerniejszych treści w dzienniku). Pozytywnym aspektem, o którym z pewnością warto również wspomnieć, są gęsto rozsiane cytaty, stanowiące miłe przerywniki bądź dopełnienia myśli dziewczyny, jak również urwanie tomu w tzw. najlepszym momencie.

Każdy kij ma dwa końce, tak i Ala Makota nie jest dziełem doskonałym. Tak jak już pisałam wcześniej, jest lekturą niewymagającą - można ją przełknąć w zaledwie parę godzin, nie wynosząc z niej nic albo bardzo niewiele. Powierzchowność fabuły oraz kreacji postaci mogłaby gryźć, gdyby praca wywoływała jakieś (jakiekolwiek) głębsze refleksje po jej przeczytaniu, więc jeśli szukasz jedynie chwilowego zajęcia rąk i oczu, to książka dla Ciebie. Inną kwestią jest wąskie grono czytelników, którzy będą w stanie w pełni utożsamić się, przez co lepiej wczuć w sytuacje z życia trzynastolatki. Ostatnim, co można zarzucić Ali jest absurdalność niektórych sytuacji, jak np. ta, w której Ala z Puszką zostają posądzone przez Hrabiniów o próbę otrucia… czekoladowym piernikiem!

Wertując opinie internautek na temat pozycji, natknęłam się na taki oto komentarz: Napiszę krótko: ta książka to taki \"Dziennik Bridget Jones\" - tyle, że dla nastolatek. Odrzucając nasuwające się z brzegu różnice techniczne, myślę, iż to całkiem zgrabne podsumowanie książki. Jeśli więc jesteś (bez)troską nastolatką lub szukasz lekkiej, miłej pozycji na leniwe popołudnie – koniecznie sięgnij po Alę!

Zalety:
- wciągająca
- lekka w odbiorze
- nieskomplikowana fabuła
- szybko się czyta

Wady:
- infantylność
- powierzchowność
- jednorazowość (książka "na jeden raz")

Ocena: 0
Liczba komentarzy: 3    
Data dodania: 07.12.2010r.

Astralka 15 12 2010 (00:31:30)

( stara okładka - http://img1.classistatic.com/cps/kj/101114/668r6/1962hif_19.jpeg )

Astralka 15 12 2010 (00:29:25)

wolę starą okładkę, mam sentyment, tutaj jest taki zupełny plastik, aż odechciewa się czytać...

MGryglicki 08 12 2010 (23:06:36)

Krótko i na temat. Strasznie enigmatycznie momentami, nazwy mieszają się ze sobą, kociokwik i oczopląs ogólnie. Myślę jednak, że ma to na celu po prostu zaciekawić i jako takie swoją funkcję spełnia.
Co mi się spodobało - cytat innego internauty. Co mi się nie spodobało: brak odnośnika czyj to cytat, a taki odnośnik jest KONIECZNY. Poza tym troszkę przy długi drugi paragraf.
Ogólnie praca błędów raczej nie zawiera. Widać, że recenzja jest subiektywno - obiektywna w odpowiednich proporcjach. Swoje stanowisko wyrażasz jasno i prosto z mostu, co jest w pewnym sensie cenne.
Pozdrawiam, oby tak dalej!