Zakątek

Wstęp

Dzikie i od lat niedostępne góry wznosiły się nad szklaną taflą nieziemsko pięknego jeziora, nazwanego na cześć najwyższych wzniesień w okolicy Kryształowym Jeziorem Królewskim.
Wielkie, ośnieżone wierzchołki gór przywodziły na myśl najpiękniejsze kryształy, które panowały niczym najpotężniejszy z władców nad najcudowniejszą na świecie doliną.
Któż nie chciałby się tam znaleźć i zostać na zawsze na jednym z siedmiu Kryształowych Królewców?
Jednak potężne góry nie każdemu zechcą ukazać swą cudność i niezwykłe krajobrazy. Tylko ci, którzy nie boją się śmierci, zdobywają królewskie szczyty, wiecznie skute kryształowym pyłem.
Magiczne niczym boski Olimp, czekają na strudzonych wędrowców, pełnych zuchwałej odwagi, wiary i nadziei.
Niebezpieczne kryształowe Królewce, mimo swej skamieniałej duszy skutej lodem, dały schronienie dwojgu zagubionym w bezdusznym świecie, ludziom.
W jeden z mroźnych dni, jakich w tych okolicach było pełno, w góry wyruszyło dwóch wędrowców – mężczyzna i kobieta. Serca ich biły w rytmie oblodzonych szczytów, a może kochali góry tak, że ich serca biły nie w nich, ale w kryształowych skałach?
Oboje chcieli uciec od szarej codzienności – brutalnej monotonii życia. Tylko góry mogły im dać to, czego szukali od zawsze.
Po długiej męczącej, ale jakże zachwycającej wspinaczce, stanęli na jednym z Królewców – dzikim i brutalnym Diabelskim Szczytem, który zachwycił wędrowców tak, że już nigdy nie chcieli z niej zejść.
Kobieta, piękna i urocza blondynka z wielkimi, niebieskim oczami w których odbijał się błękit nieba, nazywała się Jane Burnett. Była to drobna postać, ale za to zwinna i radosna. Miała niewiele - ponad dwadzieścia lat i kochała góry, podobnie jak towarzyszący jej mężczyzna.
Równie piękny młodzieniec u jej boku nazywał się Jack Burnett i od niedawna był mężem Jane. Niewiele od niej starszy, o potężnych ramionach i urzekającym spojrzeniu, które łapczywie padało na cudowne góry.
Decyzję podjęli od razu – to miejsce będzie ich domem na zawsze.

Ocena: 4
Liczba komentarzy: 1    
Data dodania: 22.07.2010r.

Groszek 23 07 2010 (10:44:52)

Użytkownik ocenił pracę na 4
Ciekawie się zapowiada Twoja seria opowiadań. Ten wstęp był dosyć krótki, ale myślę, że w następnych częściach opowieść się rozwinie. Już od początku operujesz pięknymi sformułowaniami, adekwatnymi do istoty opisów przyrody, które mają zachęcić czytelnika do lektury. Pod koniec trochę spuszczasz z tonu, a szkoda bo tak do 3/4 zapowiada się po prostu wspaniale. Bo w tym fragmencie czasem zdarza się, że zdania są niepoprawnie zbudowane, a także imię męża bohaterki napisane z małej litery pozostawia wiele do życzenia. Zdarzało się, że brakowało przecinków, innych błędów (oprócz wspomnianego wcześniej użycia małej litery w niewłaściwym miejscu) nie dostrzegłam. Tekstu nie jest wiele, ale ma on swoją wartość. Na Twoim miejscu wplotłabym jeszcze jakiś dialog, bo same opisy przyrody nie wystarczą, żeby przyciągnąć czytelnika. Narazie stawiam cztery i mam nadzieję, że następnym razem będę mogła dać Ci coś więcej :)