Symfonia gestów

Uwielbiał te błogie chwile, kiedy zostawał z nią sam na sam. Wchodząc do pokoju zwykł szukać jej wzrokiem łowcy, by w końcu z uwielbieniem brać ją w swe ramiona. Nigdy się nie opierała. Była elastyczna i śmiała. Zawsze wspaniale się dopasowywali. On, taki silny, opiekuńczy, doświadczony. A ona? Sama poezja w jego męskich, spracowanych dłoniach. Biorąc ją w swoje objęcia delikatnie przesuwał palcami po jej szyi. Była taka szczupła, a jej struny głosowe wydawały coraz to piękniejsze tony. Od tych wyższych, pełnych drgań do niższych, prawie basowych. Kochał jej szept. A jeszcze bardziej chwile ciszy na jej ustach. Słuchając jej zdawał sobie sprawę, jak jest dla niego ważna. Z wielką precyzją dotykał jej kształtów wygiętych niemal jak litera \\'s\\'. Jej gesty zdradzały z jak wielką ochotą wdawała się ona w tę grę uczuć i emocji. Ogromna gracja z jaką potrafił on dostosowywać ruch dłoni do jej zgrabnej linii pokazywała jak bardzo podobają mu się dźwięki wydawane przez ukochaną. Słuchał i słuchał... Jak jej subtelne brzmienie przenika przestrzeń ciemnego pomieszczenia. Jak dostaje się do wszelkich zakamarków jego ciała, by wkrótce pozwolić mu na dreszcz podniecenia. Ich spotkania nie ograniczały się jednak do symfonii gestów w tymże pokoju. Z wielką ochotą zabierał ją także na wszystkie klasowe ogniska oraz koncerty z jego udziałem. Taka właśnie była. Ta jego piękna, wysublimowana w dźwiękach, a przy tym pełna wdzięku gitara klasyczna.

Ocena: 4
Liczba komentarzy: 2    
Data dodania: 17.04.2011r.

Zuanshie 19 04 2011 (10:12:40)

Użytkownik ocenił pracę na 4
Wiesz, bardzo się cieszę, że komentuję/oceniam/moderuję właśnie Twoją pracę. Bardzo barwnie opisujesz, właśnie, co opisujesz? Powiem Ci, że na początku mnie zmyliłaś/eś, serio, myślałam, że opisujesz relacje między kobietą, a mężczyzną, ich zbliżenie, może miłość?, w każdym razie na pewno gorące uczucie, ale jakże się pomyliłam. Potrafisz manipulować odczuciami czytelnika, to na pewno. To w jaki sposób ukazujesz przywiązanie człowieka do, jakby nie patrzeć, przedmiotu, "martwej natury", jest bardzo interesujące, ciekawe, wciągające. Używasz ciekawego, ciepłego słownictwa, o ile nie gorącego ;p, dzięki czemu ta miniaturka jest ciekawa, strasznie przyjemna. O, apropos, to nie jest opowiadanie, większość czytelników, mogło by mieć względem tego pewne obiekcje, gdyż długość tego tekstu bardziej przypomina wyglądem miniaturkę, aniżeli opowiadanie. Wymagało to poprawy, co też uczyniłam. Błędów jako tako się nie dopatrzyłam, raz czy dwa zabrakło Ci przecinka, wybacz, ale uczulona jestem na interpunkcję, co jednak nie ma wpływu na ocenę pracy. Ubolewam na tym, że tekst taki króciutki, wciągnęłaś/eś mnie do swojego świata tym tekstem, ale z drugiej strony ileż można opisywać relacje między człowiekiem, a muzyką, instrumentem. Reasumując, praca poprawna, lekka i przyjemna, nie męczy nadmiarem słów. Myślę, że czwóreczka będzie w sam raz na początek, a Tobie życzę twórczego rozwoju, zauważyłam, że jesteś tu nowy/a. Pozdrowienia, Zuan.

Yess 19 04 2011 (11:59:34)

interpunkcja wynika z mojego niedopatrzenia :)
czemu tekst jest krótki? był on napisany na zajęciach creative writnig u mnie na studiach, miałam na to zadanie 10 minut, więc nic dłuższego nie dałabym rady stworzyć, a tak jak mówisz: pisanie o uczuciach i erotyce bez końca jest zbędne :)
Cieszę się, że się podoba. Pozdrawiam.