Singielka

W świetle ulicznej latarni, śnieg migotał uwodzicielsko swymi kryształkami. Pojękiwał przy tym wdzięcznie, dzielnie znosząc ciężar swojej kochanki, której glany pozostawiały na nim bolesne piętna.
Glany nie były dokładnie zawiązane. Sprytniejsze sznurówki, spływały po butach, ciesząc się najodpowiedniejszą pozycją dla kobiet zaspokojonych. Ich chichoty płynęły poprzez srebrzystą ciszę, muskając ustami nawet granatową połać nieba. Czarne rajstopy przylegały do nóg, a powłóczysta spódniczka poddawała się zachciankom wiatru. Była zbyt krucha, żeby przeciwstawić się jego męskim kaprysom. Uległa więc, czując, jak zdobywa ją skrawek po skrawku.
Płaszcz grzał w swym wnętrzu długie pasma szala. Wtulony w nie, wiedział, że jest dla niego kimś wyjątkowym. I tak przyjemnie łaskotał tors jego brodą...
Wszyscy wokół niej byli zakochani. Szczęśliwie zakochani. Oprócz niej, tej, dla której dzień czternastego lutego był kolejnym kiczowatym wymysłem.

Ocena: 4
Liczba komentarzy: 5    
Data dodania: 18.02.2012r.

Eska-floreska 18 02 2012 (18:40:12)

Zgadza się. :)

Marybeth 18 02 2012 (18:39:37)

To w końcu miniatura. Ilość znaków faktycznie jest mała, ale w końcu przekazałaś to, co przekazać chciałaś. :)

Eska-floreska 18 02 2012 (18:32:27)

Jezu, za krótkie:)

Eska-floreska 18 02 2012 (18:32:17)

Poważnie? Myślałam, że będzie za długie:)
Dziękuję:)

Marybeth 18 02 2012 (18:30:44)

Użytkownik ocenił pracę na 4
Zaskoczyłaś mnie, ponieważ nie sądziłam, że kiedykolwiek będę czytać Twoją miniaturę. I powiem Ci, że od razu mi się spodobała (glany - moje codzienne obuwie. Poza tym również sądzę, że dzień czternastego lutego jest do bani. W końcu św. Walenty jest patronem osób chorym psychicznie i epileptyków. Gdzie w tym romantyzm?)
Zacznę może od strony technicznej, ponieważ znalazłam dwa błędnie wstawione przecinki. Reszta była bez zarzutu.
Z początku nie wiedziałam, czego się spodziewać, ale ten ostatni akapit powiedział wszystko i rozwiązał tajemnicę tytułu. Naprawdę, jestem pozytywnie zaskoczona Twoją pracą. Mogę się przyczepić jedynie do niektórych sformułowań, w których przedstawiałaś sznurówki, szal i płaszcz niczym człowieka. Czyta się to odrobinę dziwnie, aczkolwiek sprawia dobre wrażenie.
Jak dla mnie, zasłużona czwórka z plusem. :)