Przebudzenie

Obudziły go promienie słońca wpadające przez niewielkie okno, przeciskające się przez zaciągnięte czerwone zasłony. W pokoju panował czerwony półmrok i było bardzo gorąco. Okno było lekko uchylone, przez co słyszał śpiewy ptaków i odgłosy budzącej się do życia natury. Zapowiadał się piękny letni dzień. Powoli otworzył oczy i usiadł odgarniając przydługie, ciemne włosy z czoła.
Jego wzrok przesunął się po wysokiej masywnej szafie, kilku pułkach i stoliku z dwoma krzesłami po czym spoczął na niewielkim łóżku znajdującym się po drugiej stronie pokoju. W jego sercu zaczęło się robić cieplej na widok śpiącej w nim osoby.
Opatulona była jasnoniebieską pościelą od wystających lekko spod kołdry małych stóp do owalnej twarzyczki. Na jej policzkach widniały rumieńce, gdyż w pokoju było bardzo ciepło. Skulone nogi i przyciśnięte do twarzy ręce, oraz spokojna twarz sprawiały wrażenie, że jest jej dobrze i wygodnie. Po poduszce rozsypane były, gęste, jasne niemalże białe włosy. Długie rzęsy ocieniały policzki.
Przeciągnął się i uśmiechnął wesoło do siebie. Delikatnie, tak by nie obudzić śpiącej dziewczyny wstał, podszedł do okna i rozsunął zasłony wpuszczając światło. Było mu dobrze. Stał tak przez dłuższą chwilę, gdy nagle poczuł na sobie czyjś wzrok.
Odwrócił się i zastygł w tej pozie. Patrzyła na niego swoimi dużymi, błękitnymi oczami i uśmiechała się promiennie. Z jej oczu płynęły ku niemu promienie równie ciepłe jak słonce, a na ustach widniał figlarny, jeszcze trochę senny uśmiech, który jak zawsze był przeznaczony wyłącznie dla niego.
Usiadła na łóżku przecierając oczy. Jasne włosy rozsypały się jej na ramionach. Promienie słońca oświetlały jej szeroki, powyciągany niebieski podkoszulek i krótkie, białe szorty. Wstała i ziewając podeszła do niego, ujęła jego dłonie i odwracając się do niego plecami przełożyła je sobie prze ręce, tak ,że obejmował ją mocno i mógł ułożyć swój podbródek na czubku jej głowy.
Wtulona w niego odwróciła głowę i muskając swoimi ustami jego policzek, powiedziała cicho:
- Dzień dobry.
Uśmiechnął się szeroko i patrząc głęboko w jej jasne, radosne oczy oparł się na jej ramieniu, przyciskając ja mocniej do siebie i odpowiedział:
- Dzień dobry. Oboje popatrzyli przez okna na zalany światłem świat ciągle w tej samej pozie.
Czuł w sobie ciepło i jasność.
Po chwili uświadomił sobie, że to po prostu szczęście.

Ocena: 0
Liczba komentarzy: 0    
Data dodania: 23.11.2008r.