Płacząca królewna

Dziewczyna leży na łóżku.
Płacze.
Nie jest piękna, ani mądra, lecz nie zmienia to faktu, że jest królewną – córką dobrego króla, władcy przecudnego kraju.
Dziewictwo jest cnotą, odwaga – świętością, grzech – występkiem.
Jednorożce przychodzą do stóp dziewic. Duchy ratują szlachetnych rycerzy. Smoki pożerają grzeszników. Gnomy kradną rezerwy zboża. Centaury są strażnikami dzikich strumieni. Olbrzymy śpią w jaskiniach, w górach. Syreny śpiewają wśród fal cichego oceanu. Bazyliszki czekają na zachłannych rozbójników w ruinach zamków. Trolle żądają opłat za przejazdy przez mosty.
Za dnia, na rynku kwitnie handel między ludźmi, krasnoludami i elfami. Nocą wkraczają tu wampiry. Za sprawą rządów mądrego króla, od wielu lat nie doszło do incydentu pomiędzy dziennymi i nocnymi stworzeniami.
Zasługę w tym mają też czarodziejki. Pomagają wampirom panować nad instynktami. Uśmierzają ból cierpiących, czynią śmierć lżejszą.
Mądrzy czarodzieje nie dopuszczają, by doszło do wojny. Czuwają nad rozwojem nauki.
Drudzy pilnują równowagi w naturze. Nie pozostają niewzruszeni na prośby króla – gdy trzeba, proszą dobre bóstwa o deszcz lub słońce, w zależności od potrzeby.
Teraz jest słonecznie.
Lecz dziewczyna wciąż płacze. Dlaczego?
Bo otworzyła oczy, gdy jej dłoń nie znalazła miękkiej poduszki, ani aksamitnej kotary wokół łóżka, nawet jedwabnej piżamy i długich, złotych włosów. Słońce okazało się żarówką, kolumienka łóżka z baldachimem – kantem regału. Zamiast szafy z drewna baobabu ujrzała złamane krzesło. Ściany nie były pokryte złoconą tapetą, lecz łuszczącą się, żółtą farbą. Przez okno widziała nie królewskie ogrody, tylko zielony wieżowiec.
Dziewczyna wyciągała rękę, by złapać za zasłonę łóżka, by halucynacja się rozwiała. Ale tkaniny nie znalazła, widok pokoju zamiast królewskiej komnaty nie zniknął.
Królewna mogła tylko zamknąć oczy, by ujrzeć swe prawdziwe królestwo, wymalowane pod powierzchnią powiek.

Ocena: 4
Liczba komentarzy: 2    
Data dodania: 16.03.2010r.

Groszek 16 03 2010 (19:34:54)

Użytkownik ocenił pracę na 4
Mimo tego, że opowiadanie jest krótkie, zawarłaś w nim dużo treści. Zdarzyło się trochę błędów, które wymagają mojej korekty i to: "Dziewczyna leży na łóżku." i zdanie "Płacze." wrzuciłabym do jednego akapitu. Ukazujesz wyobrażenia zwykłej dziewczyny o królestwie. Wszystko piękne, po prostu jak z bajki. Ona, córka króla leży na pięknym łóżku z baldachimem leży i pała się rozkoszą. Jednak otwiera oczy i świat jak z baśni znika, ona może tylko je zamknąć i dalej marzyć. Słowa dobierasz bardzo ostrożnie, dzięki czemu rzeczywiście widzę ten świat. Widać, a właściwie czuć, że jesteś wrażliwą marzycielką. Dzięki temu z pozoru banalna historia trafiła do mnie. Nie popisałaś się może oryginalnością, ale liczy się przekaz. Piątki nie będzie, bo za krótko, ale czwórka jak najbardziej :)

Kredka 16 03 2010 (19:18:39)

Użytkownik ocenił pracę na 4
No nie! Napisałam długi, treściwy komentarz i nagle wyrzuciło mnie z przeglądarki. Postaram się zrobić to jeszcze raz. Już w tytule widać literówkę - powinno być "płacząca", a nie "płaczaca". Podobne błędy powtarzały się w reszcie tekstu. Na szczęście, może nie licząc jednego czy dwóch powtórzeń, nie zauważyłam więcej potknięć. Początkowo miałam wrażenie, że motyw królewny będzie totalnym kiczem, ale mile mnie zaskoczyłaś. Opowiadanie okropnie krótkie, służy bardziej jako opis, niż coś większego, bardziej przemyślanego, ale nawet taki opis wypełnił swoje zadanie - ukazał potęgę wyobrażeń. Styl masz lekki, prosty, i mimo że nie porywa mnie w wir słów, ma w sobie coś takiego, co nie odrzuca, pozwala bez zmuszania się czytać dalej. Może tylko ostatnie zdanie nieco mnie zawiodło, szczególnie popsułaś klimat tym wielokropkiem ni w gruszkę ni w pietruszkę, ale i tak mi się podoba. Całość dziwnie mnie wzruszyła, zmusiła do zastanowienia, choć treść jest zupełnie prosta. Chyba przypomniałaś mi dawne czasy, gdy tyle godzin, ile teraz siedzę przed komputerem, spędzałam z książką i własnymi myślami. Muszę kiedyś do tego wrócić. Zasługuje na czwórkę.