Odprawa do raju

- Co masz?
- Dwie pary. Jopki i damy. A Ty?
- Damy i króle.
- Cholera znowu przegrałem!
- Dobra, rozlać resztę. Ostatnie rozdanie. I otwieramy, bo późno.
- Dużo ich dzisiaj.
- To dopiero z trzech województw. Sporo zejść ostatnio było.
- Ja pieprze, do jutra tu będziemy ślęczeli!
- Albo i lepiej.
- Dopijać! Chować karty, a butelki do zsypu.

Wielkie wrota otworzyły się ze zgrzytem, a na progu stanęło dwóch aniołów. Jeden z nich skinął dłonią, zapraszając mężczyznę stojącego na przedzie, prawie kilometrowej kolejki.

- Nazwisko!
- Piotr Żabicki.
- Żabicki.. Żabicki... Żabicki... mam. Dobra panie Żabicki. Zobaczmy. Hmmm... oj, Panie Żabicki, panie Żabicki. I co ja mam z Wami zrobić? Chlałeś pan jak baron. Dupczyłeś jak zając, opary burdelu wdychając. I co ja widzę! „NIE” Urbana czytałeś! Nawet prenumerata była! Piekło! I obyś pan tam sczezł jak suka! Zejdź mi z oczu, grzeszniku! Drzwi na lewo, schodami w dół! Następny!
- Przepraszam, a ile czasu mam, by odwołanie napisać?
- Spierdalaj pan, pókim dobry! Następny!

- Nazwisko!
- Hieronim Gustaw Napletek.
- Narybek... Naborski... o jest... Napletek! Co my tu mamy, panie Hieronimie? Datki na budowę kościoła w Dołach Zygmuntowych. Bardzo ładnie. Uczestnictwo w mszy świętej, praktycznie co niedziela. Pięknie! Spowiedź, też ładnie. Rekolekcje troszeczkę gorzej, ale ogólnie dobrze. Ale, co ja tu widzę, w karty lubiliście grać, ojcowiznę przepuściliście, a to już grzech ciężki, co do domu pana Wam drogę zagradza. Hazard to dzieło szatana, mój drogi i tu czyściec Cię czeka. O widzę, że z proboszczem grywaliście, tak, to okoliczność łagodząca, więc długo tam nie będą Was trzymać i bram Pana naszego dostąpicie. Czyściec! Proszę przechodzić, drzwi na wprost i dalej korytarzem. Jeśli rzeczy niestosowne przy sobie macie, to do kosza. Następny.

- Halina
- Czy ja Was o coś pytałem do cholery?
- No, nie...
- To bez pytania ust mi nie otwierać! Nazwisko!
- Halina Zapora, aniele protokolancie.
- Co to za spoufalanie? Co to ma znaczyć? Zobaczmy, co z Ciebie za ziółko?
Hmmm co my tu mamy? Jedna zdrada, kościół okazyjnie. Czyściec. Czy są rzeczy niestosowne?
- Mam dwa kolczyki...
- Wyjąć proszę, wrzucić do kosza rzeczy niestosownych i przez bramkę. Szybciej! Szybciej, na Boga! Nie mamy całego dnia! Tak, drzwi na prosto! Następny!

- O, pan biskup Bąk! Zasłużony mąż kościoła, wojownik wiary, legenda polskich zakrystii, wieszcz! Witamy! Witamy! Niechaj uścisnę pańską dłoń!
- Szczęść boże, aniele protokolancie. Szczęść boże.
-Szczęść boże. Niechaj zerknę jeszcze, aby w kartotekę. Oj, nie dobrze, nie dobrze. Czyściec niestety.
- Czyściec? To jakieś nieporozumienie, byłem dostojnikiem kościoła katolickiego.
- Ministrantom podziękujcie, na spowiedzi Was wydali, cieszcie się, żeście byli na służbie Pana, bo za dymanie tych malców piekło by było. Przechodzić!

- Szkoda Go do czyśćca, bo przecie nasz chłop - powiedział anioł, stojący obok protokolanta.
- A no szkoda, ale bez obaw. Długo tam Go nie potrzymają. Słyszałeś kiedy, żeby któryś z naszych, tam dłużej bawił jak tydzień?

- Nazwisko.
- Bożena Magdalena Skrzydło.
- Skrzydło... Skrzydło... jest. Co ja widzę? Wolontariuszka Caritasu, kółka różańcowe, ponadto zgwałcona zbiorowo i zamordowana, męczenniczka. Niebo pani Bożeno. Niebo. Zapraszamy, drzwi po prawo, schodkami na górę. Czy są jakieś rzeczy niestosowne? Jak np. kolczyki.
- Nooo niiiee.
- Dziękujemy. Zapraszamy. Prosimy przez bramkę.

Piiiiiiiiiiii - bramka wydała niski, piskliwy dźwięk. Dwóch aniołów w jednej chwili, rzuciło kobietę na ziemię. Anioł protokolant, podszedł ze skanerem w kształcie krucyfiksu i zaczął powoli skanować kobietę, od stóp do głów. Gdy dotarł na wysokość bioder, krzyż rozjaśniło purpurowe światło. Jeden z aniołów zadarł kobiecie sukienkę, a drugi zerwał brutalnie majtki.

- Niech rozstawi nogi! W tej chwili!

Kobieta zrobiła posłusznie, co kazał protokolant.

- Kurwa! Nie wierze! Co to kurwa jest? Co to ma znaczyć?
- Bo ja myślałam...
- Bo ja myślałam? Myślałam? Że kurwa co? Co to jest? Sprężyna? Sprężyna!!!
- To Ty dziwko, ze spiralą do ogrodów Pana się wybierasz?! Zejdź mi z oczu i wyjmij to paskudztwo! I za karę, na koniec kolejki!!!

- Na co mi to było? Na co? A mówili, idź do chóru anielskiego, głos masz słowiczy. To mnie się na prowincje zachciało. Czyste powietrze, cisza, spokój! Kontakt z ciekawymi ludźmi, obiecywali. Po cholerę mi to było. Dwa fakultety z metod szydełkowania! Kurs gry na harfie, skończony z wyróżnieniem. Ja to mam dość. Odchodzę!
- Ależ aniele protokolancie! A co z nimi?
- Nie wiem! Niech czekają, aż kogoś innego przyślą! Ja wracam do domu!


THE END

Ocena: 4.333
Liczba komentarzy: 5    
Data dodania: 09.10.2011r.

EmptyCage 17 02 2012 (19:43:17)

Użytkownik ocenił pracę na 5
Witaj!
Trafiłam na Twój tekst przypadkowo.
Przyznam szczerze, że proza lekko napisana i łatwo się czyta.
Zaciekawiła mnie fabuła i Twoje postrzeganie całej sytuacji i kontaktów między aniołami. Z chęcią poczytałam sobie o twoich aniołach, ponieważ sama jestem właśnie w trakcie pisania prozy na ten temat.
Praca mi się spodobała ;) A więc 5 ;)

deimien 19 02 2012 (00:35:48)

Witam serdecznie:)
Cieszę się, że mój tekst Cię zainteresował. Jeśli chcesz to podeśle Ci coś jeszcze:)

Klaudiusz 30 01 2012 (16:54:54)

Użytkownik ocenił pracę na 4
Ciekawo, ciekawo. Bardzo dynamicznie, zapewne przez te dialogi, ale gdybyś dodał ciut więcej opisów byłoby o wiele lepiej ;)

deimien 09 10 2011 (20:48:57)

Dzięki za wskazówki techniczne:) Postaram się pamiętać o tym w przyszłości. Ten utworek to satyra, na obłęd jaki panuje w salonach kościoła katolickiego:) Wytyka mu jego wady, maskowane tak sprawnie przed okiem opinii publicznej. Dzięki i pozdrawiam:)

Groszek 09 10 2011 (18:44:34)

Użytkownik ocenił pracę na 4
Pamiętaj, że tytułów nie można pisać drukowanymi literami. Oprócz tego zauważyłam, że nie robisz odstępów w dialogach, na początku, między myślnikiem, a tekstem. To chyba tyle spraw technicznych, bo więcej błędów nie widziałam.

Nie przypadła mi do gustu Twoja wersja życia pośmiertnego. Przydzielanie ludzi do Nieba, Piekła, czy Czyśćca było bardzo niesprawiedliwe. Opowiadanie ogólnie mnie zaciekawiło, ale wiadomo, że nie wszystko w fabule zawsze będzie piękne i miłe dla oka, są też przykre momenty, tego się uniknąć nie da. Ważne, żeby czytelnik nawet i to odebrał w miarę dobrze.

Najbardziej nie podobało mi się to, że archaniołowie strącali do Piekła ludzi za to, co sami robili. To jest totalny absurd. Mam nadzieję, że w rzeczywistości to wszystko będzie lepiej wyglądać.
Były momenty lepsze i gorsze. Czasem byłam bardzo zaciekawiona (szczególnie pod koniec), czasem trochę się nudziłam, ale i wtedy nie jakoś szczególnie, więc nie ma powodu do obaw.

Stawiam czwórkę.