Kryształowa Księga

Kiedyś została stworzona z kryształu pewna księga. Kryształ ten był niewiadomego pochodzenia. Gdy zachodzi Słońce księga jest jak krwawa łuna. Kwiaty obłożone złotem kwitną na okładce piękniej niż prawdziwe. Ostatnie szmaragdowe ptaki znikają pośród niepozornych drzew. A w nocy księga jest piękniejsza niż za dnia. Rozpromienia się srebrzystym blaskiem, jakby była wykonana z Księżyca. Pojawiają się tam pierwsze gwiazdy o mlecznym kolorze. Ciemnozielone źdźbła trawy pochylają się pod wpływem łagodnego wiatru. Atramentowe jezioro faluje, gdy diamentowa ryba wyskakuje z wody i szybko niknie w jej nieprzeniknionej toni. Po pociemniałym niebie przelatuje biała sowa wypatrując kolejnej zdobyczy. Gdy elfy patrzą na tę Księgę, widzą tam dziewczynkę siedzącą na białym tygrysie, który biegnie pośród smukłych drzew. Dziewczynka ma długie włosy, które konkurują blaskiem i pięknem koloru ze Słońcem. Jej oczy niby łąka pełna pachnących jaskrów, patrzą przed siebie. Odziana w zwiewną, zieloną szatę przypomina nieuchwytną nimfę leśną. Za to gdy patrzą ludzie, widzą tam młodzieńca kroczącego piaskową pustynią. Wokół ręki ma wijącego się węża. Wąż ten mieni się różnymi kolorami, wysadzany drogimi kamieniami. Młodzieniec jest murzynem. Cały ubrudzony i zmęczony, a jednak oczy jak węgielki płoną wyzywającym ogniem. W dłoni trzyma piękny, wytrzymały sztylet, który wiele przeszedł wraz ze swoim właścicielem.
Jeśli Kryształowa Księga jest otwarta, dla wielu osób litery wyglądają inaczej. Dla niektórych są puste kartki. Dla innych księga zapisana jest atramentem, długopisem lub ołówkiem. Nieliczni, ci którzy potrafią prawdziwie widzieć, zobaczą, że każda literka mieni się rubinowym, szmaragdowym, diamentowym lub innym blaskiem. Zobaczą bogato zdobione ilustracje, przedstawiające sceny miłosne, wojenne, codzienne, magiczne. Kilka z nich ma swoją opowieść, lecz opowiem je wam kiedy indziej. Lecz w Księdze najważniejsza jest treść. A ta książka pełna jest prawdy. Ale prawda jest względna. Jest prawdą tylko wtedy, jeśli ktoś nie uzna, że jednak jest kłamstwem. Dlatego więc dla niektórych pokazuje suche fakty, Dla innych senne marzenia. Pokazuje przeszłość, lecz może pokazać też coś co miało możliwość się stać. Pokazuje teraźniejszość, lecz może pokazać też inne drogi do obrania. Pokazuje przyszłość, lecz może pokazać też inne jej możliwości. W Księdze są wiersze, opowiadania, informacje, przemyślenia, zwierzenia, ponieważ każdy człowiek ma w pisaniu tej książki swój udział. Jednakże nikt nie może jej posiadać na własność. Księga istnieje, to prawda. Ale ponad Przestrzenią, Czasem, Wymiarem. Ponad Powietrzem, Ziemią, Ogniem i Wodą. Nikt nie jest jej władcą. Ona jest jakby odrębną istotą, zagrożonym gatunkiem. Ona ma duszę. Gdy ktoś jej dotknie, to owy ktoś będzie czuł delikatne, pulsujące ciepło. Może mieć wrażenie, że jest obserwowany. Może usłyszeć ledwie słyszalny szept. A Księga będzie opowiadać, będzie deklamować piękne poematy, których Świat nigdy nie ujrzał. Jest też Prorokiem. Jedna z jej przepowiedni brzmi:

Życiem, które się wieczne zdaje
Kolistą ścianą się wspina.
Na podłodze kropla wina
Popłynie do drzwi
Bez klamki, bez klucza,
By upiorowi z sufitu dać znać.

Zapewne to znaczy, ze kiedyś obudzi się jakiś starożytny potwór, lecz każdy może mieć odmienne zdanie, a każda odpowiedź może być prawidłowa. Księga może komuś powiedzieć kiedy umrze, w kim się zakocha. Ale tylko na podstawie aktualnego stanu charakteru, aury i duszy tej osoby. Oczywiście nie chodzi mi tylko o ludzi. Mówię też o elfach, krasnoludach, hobbitach, entach, nimfach, demonach, dżinnach, duchach i wielu innych. Jest dużo istnień o których nie mamy pojęcia... Lecz może już niedługo się dowiemy.

Ocena: 5
Liczba komentarzy: 2    
Data dodania: 08.01.2009r.

cicha_łza 20 02 2009 (15:02:16)

Użytkownik ocenił pracę na 5
jak dla mnie materiał jest ciekawy i przejrzysty;)i jedynie można było więcej napisaćale pamiętaj nie wielu rozumie to co jest napisane wielu umie jedynie krytykować...

MGryglicki 08 01 2009 (22:07:21)

całkiem ciekawy materiał. Czekam na opowieści, które zostały zawarte w Księdze. Troszkę dziwny język, ale do przyjęcia.