10010101 podryw

To jest ten dzień - dziś udowodni sobie i innym, że też potrafi podrywać piękne dziewczyny. Wyjdzie ze skorupy i pokona dręczącą go od lat nieśmiałość. Miał dość ślęczenia w samotności przed komputerem. Znudziły go wirtualne flirty w necie. Męczyła świadomość, że czas tak szybko przemija, a on jeszcze nie wie jak to jest.
Maszerował raźnym krokiem, główną ulicą miasta. W umyśle pulsowała tylko jedna myśl - Uda się! Musi się udać! - jakby chciał zagłuszyć podskórny lęk; obawę, że niezależnie co zrobi i tak będzie skazany na porażkę. Od szesnastu lat skrywał w rachitycznym ciele okrutnego pesymistę, którego należało jak najszybciej zgładzić. To dziś jest ten dzień!


Lustrował wzrokiem tłum w poszukiwaniu odpowiedniej kandydatki. W pewnym momencie, daleko w tłumie, ujrzał urodziwą niewiastę. Fajnie by było zsynchronizować swój joystick z jej myszką - pomyślał.
Idąc, płynnie kołysała krągłymi, pełnymi biodrami. Cóż za obudowa! - westchnął rozmarzony. Zeskanował błyskawicznie jej obraz by poddać go gruntownej analizie. Opalona, rozwiane blond włosy, dorodna pierś, długie zgrabne nóżęta, talia osy - bardzo atrakcyjny interfejs; chodzący ideał.
Teraz albo nigdy! Trzeba tylko znaleźć do niej odpowiedni klucz dostępu by się zalogować - myślał gorączkowo. Może będzie jedynym użytkownikiem. Miał cichą nadzieję, że nie okaże się, że jest już zajęta. Poczuł falę gorąca. Rumieńce - niedobrze, albo karta graficzna szaleje, albo procesor się przegrzewa. Musi się opanować póki obiekt jest jeszcze dość daleko, inaczej istnieje ryzyko wystąpienia błędu krytycznego i będzie po ptokach. Wziął głęboki wdech, odpalił filtr antystresowy i szybko się zresetował. Trzeba błyskawicznie działać. Była coraz bliżej. Gdy tylko uznał, że system jest w pełni stabilny postanowił sprawdzić w bazie danych informacje na temat podrywania dziewczyn.
Dwa dni temu przeczytał świetną książkę na ten temat i skopiował wiele praktycznych porad na swojego twardziela. Przeszukiwał pamięć; klaster po klastrze, folder po folderze. Tymczasem piękna nieznajoma była już zaledwie dwadzieścia parę metrów od niego. Pomyślał, że może ma te dane na innej partycji? Miał wrażenie, że z tego całego napięcia przepalą się złącza. Jest! Znalazł! Są... skompresowane. Jeeezuuu! jak mógł zapomnieć o rozpakowaniu! Nie zdążę - rozpaczliwa myśl przemknęła przez obwody logiczne. Uff udało się. Teraz pozostało tylko wejść na jej trajektorię, zbliżyć się i zagadać. Dobrał odpowiednie hasło. Wyprostował się - musi przecież wyglądać na pewnego siebie. Jeszcze tylko podreguluje kartę dźwiękową - nie chciał przecież wydać z siebie falseciku młodzieńca przechodzącego mutację; głos musi być niski i zmysłowy. Zastąpił dziewczynie drogę.
- Cześć! Chcę cię poznać. - rzucił pogodnym tonem i zaprezentował swą klawiaturę w promiennym uśmiechu.
- A ja ciebie nie. Spadaj!
Tego się nie spodziewał. Przecież w podręczniku pisali że: pewność siebie plus dobra postawa i odpowiedni ton głosu równa się sukces. Zawiesił się - kompletnie nie wiedział co począć. Przecież miało być inaczej! Brakowało mu odnośnika do porady co robić w takiej sytuacji.
Tracił ją! Z każdą, trwającą wieczność, sekundą kłopotliwego milczenia malała szansa, że uzna iż mogliby być kompatybilni. Porażka! Czuł, jak uszy płoną nieznośnym żarem. Jej oczy wyrażały coraz większą pogardę. Był jak statek, który idzie na dno. Dno. Śmiała się z niego. Z każdą chwilą coraz głośniej, do łez. Uciekł. Nie wytrzymał tego napięcia. Nikt go nigdy tak nie upokorzył - niemalże spalił się ze wstydu. Koniec z podrywaniem! Nigdy nie będzie miał powodzenia u kobiet - musi się z tym ostatecznie pogodzić. Podjął desperacką próbę i przegrał z kretesem. Koniec! Wróci do świata komputerów, internetu, programów i gier. Zasklepi się mocniej w skorupie niedostępności i będzie przemierzał rozległe zero-jedynkowe krainy. Tu znowu będzie niezwyciężonym panem i władcą; jedynym, niepodzielnym, niepokonanym.

Ocena: 5.6
Liczba komentarzy: 9    
Data dodania: 13.10.2008r.

Dama Kier 31 10 2010 (23:26:34)

Użytkownik ocenił pracę na 6
Znam tą pracę już od dawna, ale zawsze gdy ją czytam zachwycam się na nowo! Jest po prostu genialna! Lekka, pełna humoru i mimo że najeżona "żargonem" informatycznym wcale mnie nie przeraża. Dała mi wiele radości, dziękuję Ci za to:)

Zerowa 19 01 2010 (17:30:04)

Użytkownik ocenił pracę na 5
Zacytuję moich poprzedników: "GENIALNA PRACA". Po jej lekturze jestem trochę oszołomiona (to zasługa tych wszystkich informatycznych wyrażeń), ale pozytywnie, ma się rozumieć. Piszesz lekko, nie ma problemów z przyswojeniem treści. I chyba na tym polega Twój fenomen - sprawiłeś, że informatyczny żargon jest zrozumiały dla przeciętnego "humanisty". Jestem naprawdę pod wielkim wrażeniem.

nietoperz4 03 01 2010 (18:48:32)

Użytkownik ocenił pracę na 6
Świetnie opowiadanie. Chłopak ukryty za monitorem komputera chce poderwać dziewczynę, za pomocą internetowego poradnika: Jak poderwać dziewczynę. Świetne.

Jaskier13 24 10 2009 (09:35:03)

Użytkownik ocenił pracę na 6
świetne! Bardzo śmieszne, fabuła... też. Zgrabnie ująłeś podobieństwo informatyki do ludzkiego ciała ;D ode mnie 6.

Sofie 02 09 2009 (15:56:25)

Użytkownik ocenił pracę na 6
O mamusiu. To było niemalże genialne; wszystkie emocje oddane w języku… komputerowców, rzekłabym, cudo. Każde słowo tak precyzyjnie wręcz dobrane, niesamowity narrator a wszystko to sprawia, że śrubki w mózgu luzują się, ciało odpoczywa. Przeczytałam Twoją pracę tak płynnie, lekko, że aż nie wiem, co napisać. Widzieliśmy, jak owy młodzieniec stacza się we własny dół, we własną przepaść, że– jakże szybko– poddaje się i już więcej nie chce zdobywać kobiet. Tego właśnie potrzebowałam i chociaż, przyznam, za drugim razem mnie lekko przytłoczyło, to i tak efekt pozostał ten sam– niezmiennego zdziwienia. I aż mnie dziw bierze, skąd wziął tyle śmiałości, żeby tak bez pretekstu podejść… Postawię Ci sześć. Pozdrawiam.

Katiax33 03 05 2009 (16:17:57)

Użytkownik ocenił pracę na 5
Świetne. Fajne połączenie wyrazów ze słówkami informatycznymi. Fabuła trafna. Super. Daję pięć, bo do szóstki czegoś mi tam brakowało. Ogólnie super.

Wrzos 30 12 2008 (12:15:03)

Zawsze na temat, zawsze ciekawie. Tutaj daję sześć.

Dawied 23 12 2008 (20:24:50)

Super, no może to co stało się po odmowie trochę nie pasowało do całośc, ale ode mnie 6

Imbir 13 10 2008 (16:28:28)

"i będzie po ptokach." W tym momencie Cię pokochałam, Krzysiu. xD