Stosunek społeczeństwa do schizofrenii czyli lęk przed nieznanym

Często spotykamy się z brakiem akceptacji do osób innych, wyjątkowych. Jako społeczeństwo odpychamy wszelkie odchylenia od normy. Dla schizofreników zachowujemy się tak samo.
Niestety nie próbujemy poznać samej osoby. Koncentrujemy się na samej chorobie, co od razu przekreśla możliwość poznania osoby od lepszej strony. Lub też zupełnie inaczej. Nie znamy przyczyn i przebiegu choroby, więc nie dopuszczamy do siebie takiego człowieka, ignorujemy go, bo niewiadomo co może się stać, co może nam zrobić. Odrzucamy takich ludzi bo się boimy i, co za tym idzie, nie chcemy ich zrozumieć.
Schizofrenicy zaczęli być już oddzielną grupą składającą się z osób, które zawsze są samotne i niezrozumiane. Tacy ludzie nie mają się komu wyżalić, wypłakać (po za rzadkimi wyjątkami). Traktuje się ich z góry i nie bierze na serio. Przez to wzrasta liczba samobójstw, itp. itd. A może być przecież zupełnie inaczej. Wystarczy schizofreników poznać, spojrzeć na świat ich oczami lecz to tak rzadko się zdarza. Psycholodzy i psychiatrzy się nie liczą, gdyż oni nie robią tego, żeby pomóc. To jest ich sposób na życie i źródło utrzymania. Coraz rzadziej próbuja zrozumiec pacjenta, a coraz częściej robią to tylko dla pieniędzy. Przecież wystarczy takiemu przypisać leki, elektrowstrząsy, wpakować do psychiatryka i niech sie biedak męczy. To nie tak. A przecież właśnie w taki sposób ich traktujemy. Uważamy, że trzeba ich zamknąć w pokoju bez klamek, wyizolować, zniszczyć i zrównać z ziemią. Jakbyśmy się czuli, gdyby nam się to przytrafiło? Gdyby któreś z nas stało sie jednym z nich?
Tak właściwie, to nie ma żadnych nas i ich. Są tylko bariery psychologiczne i moralne.

Ocena: 3
Liczba komentarzy: 2    
Data dodania: 22.09.2009r.

Astralka 06 10 2009 (21:04:09)

Użytkownik ocenił pracę na 3
Wiesz, ludzie, którzy są chorzy psychicznie wywołują strach w społeczeństwie, bo nigdy nie wiadomo co ma taki/taka w głowie...Trzeba na to spojrzeć z innej strony - to mogą się okazać ludzie bardzo niebezpieczni (oczywiście nie celowo). Poza tym, ten temat jest bardziej obszerny i myślę, że można go analizować nie tylko pod tym jednym kątem:) 3, ale tylko za to, że naprawdę ładnie budujesz zdania i piszesz tak, że to nie zniechęca do dalszego czytania. :)Pozdrawiam.

Sofie 23 09 2009 (19:25:51)

Jakie to krótkie, a treściwe. Owszem, mało tej treści i ciut "wymięta", ale okej. Czytałam ostatnio książkę "Weronika postanawia umrzeć" i tam właśnie było opisane życie w szpitalu psychiatycznym oraz... schizofrenik właśnie. Podoba mi się ale nie zaspokaja moich wymagań. Brakuje mi Twojej postawy, punktu widzenia schematu i innych, nieschematycznej osoby, tudzież sondy? No cóż. Przeciętnie.