Starszy brat, starsza siostra

Ostatnie doniesienia coraz częściej dowodzą, że młodzież – przez starszych nierzadko określana wyrazami o znaczeniu pejoratywnym – chętniej niż wcześniej uczestniczy w różnego rodzaju akcjach charytatywnych takich jak zbiórka pieniędzy na szczytne cele bądź wolontariat. Jest to znak, że dziś – w dwudziestym pierwszym wieku – zdolność empatii wśród młodszych pokoleń nie zanikła, lecz jest po prostu ograniczana, zazwyczaj przez środowisko, które wszelkie przejawy dobrej woli i bezinteresownej pomocy w znaczący sposób krytykuje. Na całe szczęście można powiedzieć, że wciąż jest wiele osób nie zwracających uwagi na opinie innych, lecz cieszących się wewnętrzną zgodą z samym lub samą sobą.

Niewielu nastolatków wie, że od kilku lat działa fundacja "Starszy brat, starsza siostra", której celem jest pomoc dzieciom z rodzin patologicznych poprzez zapewnienie im odpowiedniej opieki w postaci wolontariusza, który poświęci swój czas na pomoc w nauce i zapewnieniu rozrywki małemu człowiekowi. Jest niezwykle ważnym, aby osoby chcące wziąć udział w tym projekcie zdawały sobie sprawę z tego, że nie mają tylko do czynienia z dziećmi, lecz z ludźmi, którym potrzebne jest zainteresowanie. Zainteresowanie, którego nie otrzymają ze strony otoczenia - nawet ze strony rodziców i rodziny, często nie zdającej sobie sprawy z tego, jak wielkie konsekwencje może mieć ich bierny stosunek do wychowania.

Dlatego też powstała wspomniana fundacja.

W ubiegły czwartek, tj. 18 marca, miałem okazję uczestniczyć w spotkaniu mającym na celu rozpoczęcie cyklu szkoleń wolontariuszy oraz zapoznanie ich z ogólną działalnością fundacji, a także tym, jak należy traktować całe przedsięwzięcie. Przedstawicielka fundacji, pani psycholog Barbara Ścigała, wyjaśniła obecnym w Bytomskim Biurze Poselskim posła na Sejm RP pana Jacka Brzezinki podstawowe prawa i zasady kierujące działalnością "Starszego brata, starszej siostry" w taki sposób, aby potencjalni wolontariusze zdali sobie sprawę z tego, jak ciężka czeka ich praca. Pani Barbara Ścigała wyjaśniała również, że każdego wolontariusza, który zechce wziąć udział w programie, czekać będzie trzydziestogodzinny cykl spotkań w ramach szkolenia, dzięki któremu osoby chętne zostaną odpowiednio przygotowane do pełnienia swej roli. Podczas kursu będzie można nauczyć się wielu zagadnień z dziedziny psychologii. np. co robić i jak należy się zachowywać, aby nie zaszkodzić dziecku, jak skutecznie odmawiać i radzić sobie przy próbach manipulacji, lecz także jak zadbać o to, aby pomóc dziecku objętemu programem w rozwoju i przystosowaniu się do funkcjonowania w społeczeństwie. Zakończenie szkolenie będzie oczywiście udokumentowane odpowiednim dyplomem, który ukaże zakres kursów, jakie przeszli wolontariusze, a także pozwoli na pracę w innych fundacjach.

"Wolontariat nie jest rzeczą, którą może zająć się każdy. Do tego potrzeba powołania" – mówią zgodnie osoby, które uczestniczyły w spotkaniu. Natomiast wszystkich zainteresowanych uczestnictwem w programie kieruję na oficjalną stronę fundacji: http://brat-siostra.org. Na stronie można przeczytać o wielu istotnych rzeczach, takich jak szczegółowe informacje o programie – na przykład, że wolontariuszem może zostać każdy, kto chce pomóc, z tym jednak, że osoby niepełnoletnie potrzebują zgody swych prawnych opiekunów; możemy również znaleźć tam adresy wszystkich ośrodków działających na terenie Polski. Pojawiła się tutaj również sposobność skontaktowania się z przedstawicielami fundacji i osobiste wypytanie ich o wszystko, czego potrzebujemy.

Ocena: 4
Liczba komentarzy: 1    
Data dodania: 20.03.2010r.

PookyFan 20 03 2010 (15:51:19)

Użytkownik ocenił pracę na 4
Widać, że to notatka bardziej, niż rozprawa, więc nie musisz tego uwidoczniać w tytule - pozwolę sobie pozbawić go informacji na temat typu, jaki reprezentuje ten artykuł, bo ogólnie tytuły z informacją o rodzaju pracy brzmią dość głupio i zbyt formalnie, drętwo. Widzę, że praca dość króka, ale taka w zasadzie z założenia miała być, to i się nie przyczepiam. Temat dość ciekawy, przyznam. Informujesz o istnieniu takiej grupy, która skupia wolontariuszy i pomaga dzieciom, co się chwali, zwłaszcza, że może dotrzeć do osób, które chciałyby takim dzieciom pomóc, a nie wiedzą, jak mogą to zrobić. I to na plus. W zasadzie do treści się przyczepić ani za bardzo jej pochwalić też nie mogę, jako że zawiera głównie fakty, które ciężko w ten sposób komentować, jednak na drugi plus masz to, że są wszystkie informacje, które być powinny. Choć może trochę brak o historii czy też głównego miejsca, gdzie ta fundacja powstała i działa, bo nie ma na ten temat żadnych konkretów. Trochę zastrzeżeń mam natomiast, jeśli chodzi o konstrukcję tekstu. W niektórych momentach niepotrzebnie oddzielasz dwa zdania kropką, kiedy jedno powinno być kontynuacją drugiego po przecinku (np. "(...) wolontariuszem może zostać każdy, kto chce pomóc. Z tym jednak, że osoby niepełnoletnie potrzebują zgody swych prawnych opiekunów" - tu stanowczo kropka jest zbędna). No ale i to zaraz poprawię. Poza tym wielu błędów się nie dopatrzyłem. Ogólnie: praca jest niezła, spełnia zadanie jako swego rodzaju broszurka informująca, ale żeby jakaś wybitna wybitność to była, to raczej nie. Wyszło nieźle, czwórka będzie.