Rapa Nui

Jest jednym z najbardziej odizolowanych i osamotnionych miejsc na świecie. Znana również jako Wyspa Wielkanocna spowita jest aurą tajemniczości i zagadkowości.

Rapa Nui zainteresowanie świata zyskała dzięki kamiennym posągom, zwanym moai. 887 olbrzymich głów z korpusami stanowi najbardziej znane osiągnięcie mieszkańców wyspy. Wykuto je w skale wulkanicznej, pochodzącej z wulkanu Rano Raraku. Niektóre posągi ważą ponad dwadzieścia ton i mają około sześciu metrów wysokości. Niektóre z nich miały na początku pukao, czyli specjalne polinezyjskie czerwone koki, przypominające kapelusze. Nie wiadomo natomiast, jak przemieszczano ciężkie bloki kamienia. Prawdopodobnie były toczone na drewnianych balach na określone miejsce i stawiane do pionu za pomocą lin.

Jedna wielka niewiadoma

Do tej pory nie odkryto przeznaczenia posągów – niektórzy twierdzą, że są one wyobrażeniem bóstw, inni – że są wyobrażeniem przodków. Nieznani są również rzeźbiarze, którym można by przypisać powstanie moai. Najpopularniejsza teoria mówi, że zrobili je polinezyjscy osadnicy. Inna głosi, że mieszkańcy Wyspy Wielkanocnej przybyli z Ameryki Południowej i stamtąd przywieźli umiejętności kamieniarskie. Ile w nich prawdy – nie wiadomo. Jednak to ku tej drugiej teorii skłaniał się norweski odkrywca i podróżnik, Thor Heyerdahl. Według niego część mieszkańców Wyspy Wielkanocnej mogli stanowić Inkowie. Porównując obie kultury można doszukać się wielu podobieństw, jednak najważniejszym dowodem na potwierdzenie teorii Norwega jest wygląd posągów. Wszystkie rzeźby bowiem mają wydłużone uszy, podobnie jak Inkowie, którzy wydłużali swoje uszy przy pomocy ciężarków. Mimo to nie udało się potwierdzić, czy Inkowie, nie mający zbyt rozwiniętych technik żeglarskich, zdołaliby przepłynąć z Ameryki Południowej do Rapa Nui, przez co teoria ta ma wielu krytyków.

Co dalej?

W połowie XIX wieku większość z posągów została przewrócona – prawdopodobnie było to wynikiem walk na wyspie. W dzisiejszych czasach około pięćdziesięciu moai zostało z powrotem postawionych na swoich miejscach, a w 1995 roku Park Narodowy Rapa Nui, na terenie którego stoją posągi, wpisano na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Czy jednak tajemnica Wyspy Wielkanocnej zostanie kiedykolwiek rozwiązana?

Ocena: 5
Liczba komentarzy: 6    
Data dodania: 29.01.2012r.

SobotnieSamotnie 30 01 2012 (13:36:33)

Szkoda, że tak krótko, ale bardzo przyjemnie mi się czytało mimo to.

Gracie 30 01 2012 (17:20:20)

Krótko, ponieważ, jak już pisałam, tekst jest na potrzeby szkolne, a mamy po prostu określony limit znaków :)

Kamil M. Jaszczak 30 01 2012 (12:15:06)

W każdym razie: jeśli będziesz chciała dołączyć do naszego grona, to masz moje pełne poparcie! A potem możemy wystawić Ci referencje :)

Miło mi było czytać Twój tekst i z niecierpliwością czekam na następne: krótko, zwięźle i intrygująco!

Gracie 30 01 2012 (17:23:26)

W takim razie następny tekst muszę napisać równie dobrze, albo nawet lepiej :D I dziękuję za głos poparcia :)

Kamil M. Jaszczak 29 01 2012 (23:19:51)

Użytkownik ocenił pracę na 5
Ja się pytam: jak to możliwe, że osoba pisząca tak dobry tekst, nie jest jeszcze w naszej redakcji? Hę?

A jeśli chodzi o meritum: artykuł czytało się niezwykle płynnie, i to nie tylko dlatego, że został technicznie napisany na wysokim poziomie, ale przede wszystkim dlatego, że jest po prostu - najzwyczajniej w świecie - interesujący.

O ile pamiętam, były tylko dwa drobne potknięcia: jedna literówka i jedno powtórzenie wyrazu "którzy". Reszta bez zarzutu. Przyznam, że tak bardzo zadziwił mnie poziom tego artykułu, że - tutaj biję się w pierś - sprawdziłem czy to nie plagiat... Bo naprawdę rzadko zdarza mi się czytać, coś tak dobrego.

Ale szóstki nie dam. Wiesz dlaczego? Dlatego, że nie chciało Ci się wstawić obrazu tych "maoi" i musiałem sobie wyguglować.

PS. Optowałbym za wstawieniem obrazka :) Urozmaici artykuł, ale to pozostawiam Twojej decyzji.

Gracie 30 01 2012 (08:15:26)

Jej, dziękuję bardzo, nie spodziewałam się tak pozytywnej opinii :) O obrazku nawet nie pomyślałam, bo tak naprawdę to tekst do szkoły, w których nie byłoby to mile widziane :) A że sprawdziłeś, czy to nie plagiat - bardzo mi to pochlebia :D